Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2022/14878 · K. 2023/1824

2. Ceza Dairesi         2022/14878 E.  ,  2023/1824 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.02.2012 tarihli ve 2012/1 Soruşturma numaralı iddianamesi ile sanığın; katılan ...'in evine gece sayılan saatte, temyiz dışı sanık ... ile birlikte girerek hırsızlık yaptığından 2.000,00 TL para, 300 USD ve tüfek çalmak suretiyle konut dokunulmazlığının ihlâli suçunu işlediğinden bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4 ve 119/1-c. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2012 tarihli ve 2012/14 Esas, 2012/48 Karar sayılı kararı ile sanığın katılana yönelik konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 116/4,119/1-c ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, karar 01.10.2012 tarihinde kesinleştikten sonra 5 yıllık denetim süresi içerisinde 18.09.2013 tarihinde işlediği silahla kasten yaralama suçundan 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına mahkûm edilen sanığın bu cezasının kesinleşmesi üzerine, 28.06.2012 tarihli ilk hükmün ...Asliye Ceza Mahkemenin 15.03.2016 tarihli ve 2016/10 Esas, 2016/258 Karar sayılı kararı ile hükmün aynen açıklanmasına karar verilmiştir. 3.... Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2016 tarihli ve 2016/10 Esas, 2016/258 Karar sayılı kararın, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2.Ceza Dairesinin 17.03.2022 tarihli ve 2021/13326 Esas, 2022/4942 Karar sayılı kararı ile gerekçesiz hüküm kurulduğundan bahisle diğer yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir. 4. Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.09.2022 tarihli ve 2022/333 Esas, 2022/889 Karar sayılı kararı ile sanığın katılana yönelik konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4,119/1-c, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sanık hakkında hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği, lehine olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk derece mahkemesince; sanığın, temyiz dışı sanık ... ile birlikte, gece sayılan saatte katılanın evine pencereden girerek evde bulunan silahı çaldığının kabulüyle sanık hakkında mahkûmiyet kararı verildiği tespit edilmiştir. 2.Mahkemenin 28.06.2012 tarihli ve 2012/566 Esas, 2012/537 Karar sayılı kararında sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin, sanık müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 21.09.2016 tarihli ve 2016/7162 Esas, 2016/12738 Karar sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiştir. 3. Katılan aşamalarda; yalnız yaşadığını, olay günü yatsı namazını kılmak için camiye gittiğini, namazdan sonra, evinden 2 karartının çıktığını gördüğünü, köpek sandığını, ancak daha sonra evini kontrol ettiğinde kapının açık olduğunu, içerisinin dağıtıldığını, bir çocuğun evine girenlerin sanık ... ve temyiz dışı sanık ... olduğunu söylediğini, önceden tanıdığı ...'ı çağırdığını, suçu sanık ... ile birlikte işlediklerini söylediğini beyan etmiş, sanık ... da, doğrulamıştır. IV. GEREKÇE 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.09.2022 tarihli ve 2022/333 Esas, 2022/889 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.