Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2022/14980 · K. 2023/1353

1. Ceza Dairesi         2022/14980 E.  ,  2023/1353 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Terme 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2015 tarihli ve 2013/434 Esas, 2015/936 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'unun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (son) fıkraları, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Terme 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2015 tarihli ve 2013/434 Esas, 2015/936 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin (birleşen) 24.09.2019 tarihli ve 2019/9669 Esas, 2019/16749 Karar sayılı kararı ile, sanığın eylemi sonucunda mağdurun hem kemik kırığına hem de yüzünde sabit ize sebebiyet verecek şekilde yaralandığı anlaşıldığından, kemik kırığı durumunun temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşma nedeni olarak değerlendirilebileceği, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun' un 87 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanmaması gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Terme 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.07.2021 tarihli ve 2019/367 Esas, 2021/274 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (son) fıkraları, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri, ceza miktarına, haksız tahrik indirim oranına, eksik incelemeye ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Sanık ...'in katılan ... ve ağabeyi...'ın üzerine yürümesi ve...'ın hakaret etmesi üzerine haksız tahrikin etkisi altında elinde bulunan sopayı katılanın burnuna vurduğu ve katılanın yaralandığı anlaşılmakla, sanığın katılanı kasten yaraladığı ve buna göre uygulama yapıldığı belirlenmiştir. 2. Sanığın ikrar içeren savunması, mağdur beyanı, tanık beyanları, olay yeri inceleme raporu, olay yeri krokisi, Adli Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan, 24.11.2020 tarihli adli muayene raporu, sanığa ait güncel adlî sicil kaydı dava dosyasında bulunmaktadır. IV. GEREKÇE Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun' un 86 ıncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca (1/2) oranında arttırım yapılırken 3 yıl hapis cezası tayin edilmesi gerekirken 3 yıl 6 ay hapis cezası tayin edilmesi, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır. Sanığın eksik incelemeye, haksız tahrik indirim oranına, ceza miktarına yönelen temyiz sebepleri yönünden, İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Terme 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.07.2021 tarihli ve 2019/367 Esas, 2021/274 Karar sayılı kararında sanıkca öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.03.2023 tarihinde karar verildi.