Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2022/1500 · K. 2022/1632

12. Ceza Dairesi         2022/1500 E.  ,  2022/1632 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Ceza Dairesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm 1- Sanık ... hakkında TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 63/1. maddeleri gereğince mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddi 2- Sanık ... hakkında TCK'nın 85/2, 62, 50/4, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümlere yönelik İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda, 22.12.2021 tarihli, 2021/2659 Esas, 2021/3376 Karar sayılı sanık ... hakkında ''istinaf başvurularının esastan reddine", sanık ... hakkında ''istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine" ilişkin karar, sanık ... müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: 24 Aralık 2017 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanan 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile CMK'nın 299. maddesinde yapılan değişiklik neticesinde, her ne kadar sanık ... müdafii duruşmalı temyiz isteminde bulunmuş ise de, duruşma açılmaksızın, dosya üzerinden yapılan incelemede: 1- Sanık ... hakkındaki hükme yönelik katılanlar vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; Yapılan yargılama sonucunda, ilk derece mahkemesince, sanık ...'un taksirle öldürme suçundan TCK'nın 85/2, 62, 50/4, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş olup, CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, hükmün temyiz edilemez olması sebebiyle, sanık ... hakkında İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi tarafından verilen ''istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine'' ilişkin karara yönelik katılanlar vekilinin temyiz isteminin CMK'nın 298/1. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE; 2- Sanık ... hakkındaki hükme yönelik sanık müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde; İnceleme dışı sanık ...'un temsilcisi olduğu Artun 29 Bet. Mam. İnş. Taah. Nak. Hafriyat San. ve Tic. Ltd. Şirketi tarafından sokaklara parke taşı döşenmesi işinin iş makineleri kullanılarak yürütüldüğü, sanık ...'ın ise bahse konu iş yerinde lastik tekerlekli kanal kazıcı ve yükleyici iş makinesi operatörü olarak 10.11.2020 tarihinden itibaren çalışmakta olduğu, olay günü sanık ...'ın lastik tekerlekli kanal kazıcı ve yükleyici iş makinesinin kovası ile parke taşı döşenecek sokağa parke taşı götürmekle görevli olduğu, sanığın 30.06.2019 tarihinde lastik tekerlekli iş makinesi kullanma yetki belgesi almış olmasına rağmen 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 42. maddesine aykırı olacak şekilde sürücü sertifikasını sınıfına uygun sürücü belgesine dönüştürmeden söz konusu faaliyetin icrası kapsamında karayolunda iş makinesi kullanmakta olduğu, olay günü de sevk ve idaresindeki iş makinesine yasak olmasına rağmen aynı işte birlikte çalıştığı iki işçi arkadaşını da yolcu olarak aldığı, saat 17.10 sıralarında, alacakaranlık havada, aydınlatması bulunmayan, iki yönlü sokak üzerinde bu şekilde seyir halinde iken, her iki sokağın kesiştiği ışıksız 'T' kavşakta sağdaki sokağa dönüş yaptığı esnada, yolun sağında kaldırıma bitişik şekilde yol içinden bebek arabası ile birlikte ve iş makinesine arkası dönük şekilde yürüyen katılan ... ile bebek arabasına iş makinesinin sağ ön tekerleği ile çarptığı; olay neticesinde 1 kişinin ölümü ile birlikte sanıktan şikayetçi olan bir kişinin de nitelikli şekilde yaralandığı, ayrıca olaydan 17 dakika sonra yapılan ölçümde sanık ...'ın 1.28 promil alkollü araç kullandığının tespit edildiği; Hükme esas alınan bilirkişi raporlarında da açıklandığı üzere; sanığın sevk ve idaresindeki iş makinesinde görüş açısının azalmaması adına başka kişileri yolcu olarak bulundurmaması gerekirken, görüşünü engelleyecek şekilde hem sağına hem de soluna yolcu alarak iş makinesi kullandığı, somut olayın oluşu itibarıyla olay yeri sokağa geniş açı ile dönüş yaptığı tespit edilen sanığın dönüş esnasında katılan ile bebek arabasını görme imkânı bulunmasına rağmen, gerek iş makinesinin içinde görüşünü engelleyecek şekilde yolcu bulundurması, gerekse de sevk ve idare ettiği iş makinesi ile sağa dönüşü sırasında yolu kontrol etmemesi sebebiyle, yol üzerinde bulunan yayaları görmeden ve mahal şartlarının üzerinde bir hızla dönüşünü tamamlaması nedeniyle somut kazanın gerçekleştiği, bu suretle somut olayın meydana gelmesine asli kusurlu eylemi ile sebebiyet veren sanık hakkında tayin edilen temel ceza miktarında ve sanığın olaydan 17 dakika sonra yapılan ölçüme göre 1.28 promil alkollü olması karşısında sanık hakkında bilinçli taksir koşullarının uygulanmasına ilişkin yerel mahkemenin kabulünde isabetsizlik bulunmayarak yapılan incelemede; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin; eksik incelemeye, bilinçli taksir koşullarının oluşmadığına ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine; katılanlar vekilinin; ceza miktarına ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve Kanuna uygun bulunan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 22.12.2021 tarihli, 2021/2659 Esas, 2021/3376 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddi kararına ilişkin yapılan temyiz isteminin isteme uygun olarak 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE; 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için Manisa 5. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE; 03.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.