Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2022/15027 · K. 2024/3937

1. Ceza Dairesi         2022/15027 E.  ,  2024/3937 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/2010 E., 2021/2760 K. SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret - temyiz isteminin düzeltilerek esastan reddi Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.03.2022 tarihli ve 2020/128 Esas, 2021/456 Karar sayılı ek kararı hukukî değerden yoksun sayılarak yapılan incelemede, İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen düzeltilerek esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir. İlk Derece Mahkemesince tasarlayarak öldürmeye teşebbüsten verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bölge Adliye Mahkemesinin bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda, Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2020/128 Esas, 2021/456 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-a, 35/2, 29/1, 62/1, 58/6-7 ve 53/1-2-3. maddeleri ve kazanılmış hak uyarınca sanığın 10 yıl hapis cezasının 6 yıl 3 ay hapis cezası üzerinden infazına, hak yoksunluklarına ve ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 22.12.2021 tarihli ve 2021/2010 Esas, 2021/2760 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının (aleyhe), katılan Kurum vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca vekâlet ücreti yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Kurum Vekilinin temyiz istemi özetle, eksik incelemeye, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Dosya içeriğine göre; sanık ile mağdur ... arasında müşterek çocuklarının mağdurun eski eşi ...'nin üzerine nüfusa kaydettirilmesi nedeni ile olaydan önceki günlerde tartışma yaşanması üzerine sanığın müşterek çocukları olan ...'ı Çorlu'da akrabalarının yanına bıraktığı, olay günü mağdur ...'in gelmesi halinde ...'ı verebileceğini söylemesi üzerine mağdur ile sanığın Çorlu otobüsüne bindikleri, Kepirtepe mevkiine geldiklerinde sanığın " inelim çocuk burada" demesi ile araçtan indikleri, araç hareket edince sanığın mağdur ...'i kolundan çekerek zorla yol kenarındaki tarlaya çekmeye çalıştığı, mağdurun sanığın elinden kurtulmaya çalıştığı, sanığın yanında getirmiş olduğu bıçağı göstererek "seni kesmeye getirdim buraya " dediği, tartışma sırasında mağduru önce kolundan ve bacağından ısırdığı, sonrasında ise vücudunun boyun, göğüs, batın ve bacak bölgelerinden olacak şekilde hayati tehlike geçirmesine ve yüzünde sabit iz oluşmasına sebebiyet verecek şekilde bıçakla yaraladığı anlaşılmıştır. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eksik incelemenin bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının bozma nedeni dışında yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, katılan kurum vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3. Tasarlamanın oluşabilmesi için sanığın koşulsuz olarak önceden öldürme kararı alması, ruhi dinginliğe ulaşmasına rağmen almış olduğu öldürme kararınca sebat etmesi ve öldürme eylemini gerçekleştirmesi gerekmekte olup, somut olayda sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının, kararın koşula bağlı olup olmadığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı anlaşıldığından, kasten adam öldürmeye teşebbüsten 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/2, 62/1 maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur. 4. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulamasına karar verilmiş ise de tekerrüre esas alınan ilk hükmün kesin olması nedeni ile ikinci kez mükerrirlik koşullarının oluşmadığı, sanığın birinci kez mükerrir olduğu anlaşıldığından hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmuştur. IV. KARAR A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Bırakma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden; Katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Nitelikli Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden; Gerekçe bölümünde (3) ve (4) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi tasarlamanın koşullarının oluşmaması ve ikinci kez tekerrür uygulanması nedenleriyle yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 22.12.2021 tarihli ve 2021/2010 Esas, 2021/2760 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, kısmen Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdiren Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.05.2024 tarihinde karar verildi.