Yargıtay 5. Hukuk Dairesi · E. 2022/1530 · K. 2022/16135

5. Hukuk Dairesi         2022/1530 E.  ,  2022/16135 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Kocaali Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda: İlk Derece Mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş, davacı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 15.11.2022 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 1007 nci maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Aşağıda açıklanan gerekçelerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra Kocaali Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/272 Esas, 2021/235 Karar sayılı kararının incelenmesinde; Dava konusu Sakarya İli, Kocaali İlçesi, Kocaali Mahallesi, 4764 parsel sayılı taşınmazın tapulama ile 08.08.1969 tarihinde edinildiği, halen davacı üzerine kayıtlı olduğu gibi taşınmazın tapu kaydında kıyı kenar çizgisi içinde kaldığına dair şerh de bulunmadığı ancak Fen Bilirkişisi raporuna göre taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı, davacının mülkiyet hakkının kısıtlandığı anlaşılmıştır. Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak taşınmazın tespit edilen gerçek bedelinin TMK'nın 1007 nci maddesi gereğince davalı ...'den tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Bu nedenle taraf vekillerinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki; 1)Tapu kaydındaki haciz şerhinin bedele yansıtılmasına karar verilmemesi, 2)Davalı harçtan muaf olduğundan davacı tarafından yatırılan peşin ve ıslah harcının talep halinde iadesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken harçların karar kesinleştikten sonra talep halinde iadesine karar verilmesi, Doğru değil ise de, bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, Kocaali Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/272 Esas, 2021/235 Karar sayılı gerekçeli kararının; a)Hüküm fıkrasına ayrı bir bent eklenerek (Tapu kaydındaki haciz şerhinin bedele yansıtılmasına) ibaresinin yazılmasına, b)Harçla ilgili 5 inci bendinde yazılı (karar kesinleştiğinde) kelimelerinin çıkarılmasına, Hükmün böylece HMK'nın 370/2 nci maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1 inci maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 8.400,00 TL vekalet ücretinin davalı ...'den alınarak davacıya, 8.400,00 TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalı ...'ye verilmesine, 15.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.