Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2022/15397 · K. 2024/11445

2. Ceza Dairesi         2022/15397 E.  ,  2024/11445 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/196 E., 2022/144 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 1- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde; Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, 2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın adlî sicil kaydında yer alan ve daha ağır cezayı içeren İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/19 Esas, 2015/180 Karar sayılı ve 26.06.2015 tarihinde kesinleşen 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a maddesi gereğince verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin ilâmın tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin (birden fazla mahkûmiyet içerdiği hâlde hangisinin esas alındığı da belirtilmeden) 2014/497 Esas, 2015/258 Karar sayılı ve 14.07.2015 tarihinde kesinleşen ilâmının tekerrüre esas alınması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından "Sanık hakkında tekerrüre esas sabıkası bulunduğundan, sanığın suçu İnegöl 3. ASCM'nin 2014/497 Esas ve 2015/258 Karar sayılı dosyasının tekerrür aralığı içerisinde işlediği anlaşıldığından TCK.nun 58. maddesi gereğince hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına," ilişkin bölümün çıkartılarak yerine, "İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/19 Esas, 2015/180 Karar sayılı ve 26.06.2015 tarihinde kesinleşen 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a, maddesi gereği hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin ilâmın tekerrüre esas alınmasına; ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek sürenin İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2014/497 Esas, 2015/258 Karar sayılı 14.07.2015 tarihinde kesinleşen ilâmdaki toplam ceza süresine göre belirlenmesine" karar verilmek suretiyle diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.