Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2022/15516 · K. 2023/6499

1. Ceza Dairesi         2022/15516 E.  ,  2023/6499 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/657 E., 2022/1452 K. SUÇ : Kasten öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. I. HUKUKÎ SÜREÇ A. Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.02.2021 Tarihli ve 2019/616 Esas, 2021/83 Karar Sayılı Kararı Sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81 nci maddesinin birinci fıkrasının, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir. B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 17.10.2022 Tarihli ve 2021/657 Esas, 2022/1452 Karar Sayılı Kararı İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, meşru savunma halinde suçun işlendiğine, haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1. Sanık ile tanık .....'in yargılamaya konu olay tarihinden önce bir süre sevgili oldukları, ayrıldıktan sonra ...'in maktul ile görüşmeye başladığı, ...'in İlçesine geldiğini öğrenen sanığın, ... ile ortak arkadaşları olan tanık ... .. ile görüşerek "bize hayırlı olsun demek düşer ama herkes yaptığının bedelini birgün öder kendine iyi bak Allah'a emanet ol abla" şeklinde mesaj gönderdiği, yargılamaya konu olay tarihinde maktül ile sanığın telefonla mesajlaşmaya başladıkları ve sanığın, maktule hitaben "... o yanındaki arkadaşa söyle evden ayrılsın, sen ben ... sadece anladın, ayrıldığı zaman haber et, bekle gelecem senaryoyu orda cizip orada oynayacağız kadirr.." şeklinde mesaj attığı, sanığın bu sırada maktulün ikametine doğru gittiği, tanıklar ......'in olaydan önce maktul ile sanığın mesajlaştıklarını maktulün tanıklara okuması sebebiyle bildikleri, sanığın konuşmak için maktulün ikametine geleceğini bilen maktulün, ayık kafa ile sanığın çekilmeyeceğini söyleyerek içki almak için evden çıktıktan bir müddet sonra ikametin bahçesinde sanıkla karşılaştıklarında, sanığın, maktulü on iki yerinden bıçaklayıp olay yerinden kaçtığı, maktulün, kesici delici alet yaralanmasına bağlı iç organ yaralanmasından gelişen iç ve dış kanama sonucu öldüğü anlaşılmıştır. 2. Sanık aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunmuş, tanıkların ve temyiz dışı tarafların beyanları, olay yeri inceleme ve görgü tespit tutanakları, mesaj tespit tutanakları, kamera görüntüleri inceleme tutanağı, bilirkişi raporları, kriminal raporlar, ... Adli Tıp Grup Başkanlığı Morg İhtisas Dairesinin 22.04.2019 tarihli otopsi raporu dava dosyasına eklenmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Mükerrir olan sanık hakkında hapis cezasına hükmedildiği halde, 5237 sayılı Kanun'un 58 ... maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükmün bu veriler ışığında gerekçelendirilmiş olduğu, sanığın aşamalarda değiştirdiği ve kendisini suçtan kurtarmaya yönelik olarak geliştirdiği savunmalarının, tanıklar ... .'in beyanlarınca desteklenmediği, annesinin ikametinden rızasına aykırı olarak aldığı bıçakla, maktule ait ikamete giden sanığın maktule, cep telefonundan, "... o yanındaki arkadaşa söyle evden ayrılsın, sen ben ... sadece anladın, ayrıldığı zaman haber et, bekle gelecem senaryoyu orda cizip orada oynayacağız kadirr.." şeklinde mesaj gönderdiği, ardından maktulün ikametinin bahçesinde karşılaştıklarında, maktulü on iki ayrı yerinden bıçaklayıp kaçtığı, sanığın ait adli muayene raporunda belirtilen bulguların, maktulün, sanığa karşı koyduğu esnada meydana gelmesinin kuvvetle muhtemel olduğu, somut olayda, ilk haksız eylemin sanıktan geldiği, sanık lehine meşru savunma ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının mevcut olmadığı anlaşıldığından, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 17.10.2022 tarihli ve 2021/657 Esas, 2022/1452 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.10.2023 tarihinde karar verildi.