Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2022/15972 · K. 2023/2169

9. Ceza Dairesi         2022/15972 E.  ,  2023/2169 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi HÜKÜM : Beraat Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.09.2014 tarihli ve 2013/208 Esas, 2014/190 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; a) Çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü madde uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. b) Hakaret, kasten yaralama ve tehdit suçlarından da ceza tayin edilip hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş bu suçlar yönünden karar kesinleşmiştir. 2. Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.09.2014 tarihli ve 2013/208 Esas, 2014/190 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 05.04.2022 tarihli ve 2021/2808 Esas, 2022/3177 Karar sayılı kararı ile sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğinden bozulmasına karar verilmiştir. 3. Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.09.2022 tarihli ve 2022/137 Esas, 2022/204 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Beraat kararı gereği sanık lehine vekalet ücreti takdir edilmesine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR ...'ın ...Büjiteri isimli iş yerini çalıştırdığı, ...'ın işleri olması nedeniyle dükkanda bulunmadığı zamanlarda da mağdure ...'ın adı geçen iş yerine baktığı, suç tarihinden yaklaşık bir ay kadar önce sanık ...'ın, ...'ın işyerinde olmadığı bir günde büjiteri dükkanına geldiği, iç yeri sorma bahanesi ile mağdureye cinsel amaçlı olarak vücuduna dokunmaya çalıştığı ancak mağdurenin buna müsade etmediği, yine ...'ın iş yerinde olmadığı bir günde sanık ...'ın iş yerine geldiği, yine iç çamaşırı sorduğu ve bu esnada mağdurenin kolunu tuttuğu, mağdurenin ise sanığa karşı "Ne yapıyorsun" diye tepki gösterdiği, sanığın farklı günlerde mağdureyi takip ettiği, mağdurenin öğrenim gördüğü okulun çevresinde gezdiği ve mağdureyi gözetlediği, bu durumdan mağdurenin rahatsız olduğu ancak başta olayı kimseye anlatmadığı ancak sonra babasına anlattığı, 23.05.2013 tarihinde sanık ..., annesi ..., babası ... ve kardeşleri olan ... ve ... birlikte ...'ın iş yerinin önünden geçtikleri sırada aralarında tartışma çıktığı, tartışma sırasında tarafların birbirlerine karşılıklı olarak hakaret ve tehdit ettikleri, darp ettikleri, hakaret, kasten yaralama ve tehdit suçlarından ceza tayin edilip hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, çocuğun cinsel istismarı suçun beraat kararı verildiği ve karar niteliğine göre sanık lehine vekalet ücretine yer olmadığına karar verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan beraat beraat kararı verildiği halde vekalet ücretine hükmedilmediğinden bahisle sanık müdafiince temyiz talebinde bulunulmuş ise de sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmayıp, bu kapsamda sanığın aynı davada yargılandığı kişilere karşı hakaret, tehdit ve kasten yaralama suçlarından mahkumiyetine karar verilmesinden dolayı lehine vekalet ücretine hükmedilemeyeceği anlaşıldığından mahkeme hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.09.2022 tarihli ve 2022/137 Esas, 2022/204 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebebi yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebebinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.04.2023 tarihinde karar verildi.