Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2022/1618 · K. 2023/5177

11. Hukuk Dairesi         2022/1618 E.  ,  2023/5177 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi SAYISI : 2020/560 Esas, 2021/1632 Karar HÜKÜM : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2015/248 E., 2017/446 K. Taraflar arasındaki TPMK Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı TPMK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı TPMK vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı TPMK vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin "TWIGY" ibareli tanınmış markları bulunduğunu, davalı Şirketin 2013/83911 sayılı "TWIKE" ibareli marka başvurusuna yaptıkları itirazlarının nihai olarak YİDK tarafından reddine karar verildiğini, oysa taraf markaları arasında 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen iltibasa neden olacak düzeyde benzerlik bulunduğunu, müvekkilinin markaları tanınmış olduğundan somut olayda 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası koşullarının da oluştuğunu, dava konusu başvurunun kötü niyetli olduğunu ileri sürerek YİDK'in 2015-M-2216 sayılı kararının iptali ile dava konusu başvurunun tescili halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP 1.Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde, taraf markaları arasında benzerlik bulunmadığını, benzer olmaması sebebiyle de tanınmışlıktan söz edilemeyeceğini, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. 2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin ulaşım araçları için kullandığı TWİKE markasının WIPO nezdinde 680914 ve 1176804 işlem numaralarıyla uluslararası marka olarak, OHIM nezdinde ise 001629724 işlem numarasıyla topluluk markası olarak tescil ettirildiğini, dünyanın birçok ülkesinde müvekkili markasının tescillerle korunduğunu, markalar arasında görsel, işitsel ve kavramsal açıdan iltibas ihtimali ortaya çıkaracak düzeyde benzerlik bulunmadığını, TWİKE ibaresinin “TİVİKİ” olarak değil “TVAYK” şeklinde okunduğunu, markaların değerlendirilmesinde bütünsel yaklaşım ilkesinin aksine markaların hecelerine ayırarak karşılaştırmasının hukuken kabul edilemeyeceğini, tanınmış markalara tanınan “farklı mal ve hizmetler”i de kapsayacak şekilde geniş korumanın uygulanması için gerekli şartların somut olayda davacı yönünden gerçekleşmediğini, davacı markasının Türkiye genelinde ayak giysileri ve terlikler bakımından tanınmış olmasına rağmen müvekkilinin faaliyet gösterdiği sınıflarda kullanılmadığını, dava konusu TWIKE markasının kapsamında yer alan ürün ve hizmetler bakımından TWIGY markasının tanınmışlığından söz edilemeyeceğini, markaların müşteri ve hedef kitlelerinin birbirinden tamamen farklı olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla;TWIGY ve TWIKE ibarelerinin herhangi bir anlamı olmamakla birlikte; her iki ibarenin de aynı kökten, TWI ibaresinden türetilmiş olduğu ve bu sebeple de aralarında kavramsal açıdan kısmi bir benzerlik bulunduğu, davalı markası “Tİ-VAYK”, davacı markası ise “Tİ-Vİ-Gİ” şeklinde telaffuz edildiğinden, markalar arasında işitsel yönden benzerlik bulunmadığı, ancak, İngilizce bilmeyen bazı tüketicilerin davalı markasını Tİ-Vİ-KE şeklinde okumaları mümkün olduğundan, bir kısım tüketici açısından işitsel bağlantı kurulabileceği, düz yazı karakteri ile benzer şekilde yazılmış olan, TWI şeklindeki aynı harf dizilimi ile başlayan ve sadece son iki harfte farklılaşan markalar arasında genel görünüm bakımından benzerlik bulunduğu, TWIGY markasının özellikle çekişme konusu 25. sınıf bakımından ayırt ediciliği yüksek bir marka işareti olduğu, markalar arasında dolaylı benzerlik bulunduğu, davalının TWIKE markasını, davacı markaları ile aynı/aynı tür ve benzer hizmetler üzerinde gören bir tüketicinin davalı malının, davacı markası ya da işletmesi ile ilişkili olduğu yanılgısına kapılmasının kuvvetle muhtemel olduğu, davacının ayak giyimi sektöründe tanınmış olduğu da nazara alındığında taraf markaları arasında 25. sınıf mallar yönünden 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının b bendi anlamında iltibas koşulları oluştuğu, başvuru kapsamında farklı olarak yer alan 12. ve 39. sınıflardaki mal ve hizmetler yönünden 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası koşullarının oluşmayacağı, davalı şirketin kötü niyetli olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile TPE YİDK'nın 07.04.2015 tarih 2015-M-2216 sayılı kararının 25. sınıf ürünler yönünden iptaline, YİDK iptaline yönelik fazlaya dair talebin reddine, dava konusu marka henüz tescil edilmediğinden hükümsüzlükle ilgili karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davalı TPMK vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davalı TPMK vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markaları arasında karıştırılma ihtimali yaratacak seviyede benzerlik bulunmadığını, marka görselleri yönünden her ne kadar aynı harfler bulunuyorsa da genel izlenime etkili olmadığı, her iki markanın genel izlenim itibariyle farklı olduğunu, markaların bütün olarak değerlendirilmesi gerektiğini, taraf markalarının farklı çağrışımlar yarattığını, markaların görsel, işitsel ve anlamsal açıdan tamamen farklı bulunduklarını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın tümüyle reddine karar verilmesini istemiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı,, "TWIKE"" ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet "TWIGY" asıl unsurlu markalar arasında, başvuru kapsamındaki 25. sınıf malların tamamı yönünden 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının b bendi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel ve işitsel olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunduğu, davacının itirazına mesnet markalarının ayak giyimi sektöründe tanınmış olmasının taraf markaları arasında, 25. sınıf mallar yönünden iltibas riskini arttırdığı, başvuruya yeterli ayırt ediciliğin katılmadığı gerekçesiyle davalı TPMK vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TPMK vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı TPMK vekili temyiz dilekçesinde özetle; taraf markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının b bendi koşullarının oluşmadığını belirtmiş istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebeplerle ve re'sen tespit edilecek sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrası. 3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı TPMK vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalı TPMK'ya yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 20.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.