Yargıtay 3. Ceza Dairesi · E. 2022/16486 · K. 2022/7544

3. Ceza Dairesi         2022/16486 E.  ,  2022/7544 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN; Mahkemesi :Ceza Dairesi İlk Derece Mahkemesi : Ankara 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.06.2018 tarih ve 2017/222 - 2018/161 sayılı kararı Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla beraber örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme Hüküm : Sanığın TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 220/7-2. cümle, 62, 53, 63 maddeleri gereğince mahkumiyetine dair istinaf başvurusunun esastan reddi Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü; Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi; Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; 1- Tüm dosya kapsamına göre; sanığın silahlı terör örgütüne üye olmamakla beraber örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, incelenen dosyaya göre yardım suçundan verilen hükümde bir isabetsizlik yok ise de; sanığın temyiz aşamasında etkin pişmanlıktan yararlanmak istediğini bildiren 20.09.2022 tarihli dilekçesinde örgütle irtibatına ilişkin bilgiler vermek istediği nazara alındığında, gerekirse yeniden ifadesi alınmak suretiyle hakkında 5237 sayılı TCK'nın 221. maddesinin 4. fıkrasının 2. cümlesinde yazılı etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışıldıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmesi, 2- Kabul ve uygulamaya göre ise; a) Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan temel ceza belirlenirken delalet maddesi olan TCK’nın 314/3 ve 220/7 maddelerinin belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, b) Sanığa silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan verilen cezanın 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi ile artırılması sırasında artırım oranının doğru uygulanmasına karşın uygulanan kanun maddesinin aynı Kanunun 5/1. maddesi olarak gösterilmesi gerektiğinin düşünülmemesi, c) Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan mahkumiyet hükmü kurulurken tayin edilen temel ceza üzerinden önce TCK’nın 220/7. maddesi gereğince 2/3 oranında indirim uygulandıktan sonra 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedilip sonrasında 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi gereğince artırım yapılması suretiyle 1 yıl 18 ay hapis cezasına, akabinde TCK’nın 62. maddesi uygulanmak suretiyle 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde uygulama sırasında hata yapılmasının yanısıra fazla ceza tayini, Bozmayı gerektirmekle, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebepten dolayı hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Ankara 16. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.