Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2022/16515 · K. 2023/2760

9. Ceza Dairesi         2022/16515 E.  ,  2023/2760 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/277 E., 2022/357 K. SUÇ : Cinsel saldırı HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.02.2021 tarihli ve 2020/235 Esas, 2021/66 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, 102 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 11.06.2021 tarihli ve 2021/1070 Esas, 2021/1118 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 02.06.2022 tarihli ve 2021/27101 Esas, 2022/5323 Karar sayılı kararı ile "...Zonguldak Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 27.11.2019 tarihli rapor içeriğine göre mağdurun beyanlarına ancak ana hatları ve kuvvetli delillerle desteklendiği taktirde itibar edilebileceği şeklindeki rapor tüm dosya kapsamı gözetildiğinde mevcut haliyle sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 102/1 maddesinde düzenlenen cinsel saldırı suçunu oluşturduğu gözetilerek karar verilmesi gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkumiyet hükmü kurulması karşısında, söz konusu karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,..." nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 4. Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.10.2022 tarihli ve 2022/277 Esas, 2022/357 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, 102 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 13.12.2022 tarihli ve 9- 2022/150954 numaralı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle Verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, müvekkili hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, 15.01.2019 tarihli Adli Tıp Raporunda mağdurda veyahut mağdura ait eşyalarda sperm hücresinin görülmediği ancak menide ve idrarda bulunan Prostat Spesifik Antijen tespit edildiği, mağdura ait eşyalarda veyahut dosyada mevcut herhangi bir eşya/kişi üzerinde sperm tespit edilmediğinin sabit olduğuna, dosyada müvekkilinin cezalandırılmasına yeter tek delilin PSA iken söz konusu antijenin meni veyahut idrarda bulunduğunun da ayrıca bildirilmiş olduğuna, yerel mahkemece söz konusu antijenin cinsel saikle meydana gelen eylem neticesinde bulaşıp bulaşmadığı araştırılmaksızın karar verildiğine, müvekkilinin cinsel saikle hareket ettiğine dair dosyada mağdur/Katılan beyanı dışında başkaca herhangi bir şüpheden uzak kesin delilin mevcut olmadığının açık olduğuna, mağdurun beyanlarına da iddiasını destekleyecek kesin nitelikte delil olmaksızın itibar edilemeyeceğinin de sabit olup müvekkilinin cinsel saikle hareket ettiği kabulüne varılarak hakkında basit cinsel saldırı suçuna uyan eylemleri neticesinde karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, kararın bozulmasına karar verilmesine, müvekkili hakkında lehe hükümlerin uygulanması talebine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir. B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Özetle Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan hüküm kurulması gerekirken, basit cinsel saldırı suçundan hüküm kurularak eksik ceza tayin edildiğine, 27.11.2019 tarihli Adli Tıp Rapor içeriği ve Adli Tıp Kurumu Ankara Grup Başkanlığı Biyoloji İhtisas Dairesi'nin 15.01.2019 ile 05.05.2020 tarihli Rapor İçeriklerine göre katılan mağdurun iddiasının maddi deliller ve vakıalarla doğrulanmış olduğuna, usul ve esas yönünden kanuna aykırı kararın bozulması talebine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Sanığın suç tarihinde on sekiz yaşından büyük beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan katılan mağdura karşı organ sokmaksızın mağdurun vücuduna temas ederek cinsel davranışlarda bulunması şeklinde kabul edilen eyleminde, sanığın cinsel saldırı suçundan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır. 2. Sanığın mahkemedeki savunması sırasında katılan mağdurdan sürekli kanka olarak bahsettiği ve on yıldır tanıdığını, katılanın pazarda kendisine yardım ettiğini, zaman zaman evine gelip yattığını, katılana olay günü alkol ikram ettiği beyanları karşısında suçun niteliği de dikkate alınarak katılanın sanığa işlemediği bir suçu isnat etmesini gerektirecek bir neden bulunmadığı, katılan hakkında düzenlenen sağlık kurulu raporu ve adli tıp şube müdürlüğünün raporlarından yüzde yetmiş zihinsel, yüzde yirmi beş konuşma engeli olan katılanın, maddi deliller ve bizzat sanığın beyanları ile de kısmen doğrulanan iddialarını kurgulayarak ve maddi delillerini de oluşturarak sanığa işlemediği böyle bir suç isnat etmesinin mümkün görülmediği değerlendirilmiştir. 3. Tüm dosya kapsamını göre, katılan mağdurun maddi deliller ve vakıalarla doğrulanan iddiasına karşın sanığın aşamalardaki savunmasında birbiriyle ve kendi içerisinde çelişen beyanlarının hayatın olağan akışına uygun düşmediği gerekçesiyle mağdurun iç çamaşırında ancak menide ve idrarda bulunan prostat spesifik antijen (psa) tespit edildiği dikkate alınıp sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmediği görülmüştür. 4. Mağdurun aşamalardaki beyanlarında sanığın kendisinin poposuna cinsel organını soktuğunu beyan ettiği, ancak organ sokmaya ilişkin yalnızca mağdur beyanı bulunduğu ve Zonguldak Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 27.11.2019 tarihli raporuna göre mağdurun beyanına kuvvetli delillerle desteklendiği taktirde itibar edilebileceğinin belirtildiği, yine aynı tarihli rapora göre mağdurun olay tarihli raporunda her ne kadar anal bölgede kızarıklık bulunduğu kayıtlı ise de, kızarıklığın livata dışı sebeplerden de kaynaklanabileceğinin bilindiği, tek başına livatanın maddi delili sayılamayacağı, kişinin fiili livataya maruz kalıp kalmadığının tespitinin tıbben mümkün bulunmadığının belirtildiği, bu haliyle sanığın mağdura organ sokmak suretiyle cinsel saldırı suçunu işlediğinin sabit olmadığı değerlendirilmiştir. 5. Sanığın katılan mağdurdan sürekli kanka olarak bahsettiği ve on yıldır tanıdığı, katılanın pazarda kendisine yardım ettiği, zaman zaman evine gelip yattığı beyanına göre katılanda hekim olmayanlarca da anlaşılabilecek zeka geriliğini bilmediğinin söylenemeyeceği de dikkate alınarak, katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanları, mağdurun iddialarını doğrular mahiyetteki mağdurun olay tarihli raporunda anal bölgede kızarıklık bulunduğunun tespiti, Adli Tıp Kurumu Ankara Grup Başkanlığı Biyoloji İhtisas Dairesinin 15.01.2019 ve 05.05.2020 tarihli raporları nazara alınıp sanığın en azından olayın gerçekleştiği zaman diliminde mağdurun kendisinin evinde bulunduğuna dair tevil yollu ikrarını içerir aşamalardaki kaçamaklı beyanları ve tüm dosya kapsamına göre hüküm kurulduğu görülmüştür. IV. GEREKÇE 1. Gerekçeli karar başlığında suç adının "cinsel saldırı" yerine "nitelikli cinsel saldırı" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiş, sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen ve aşağıda belirtilen husus dışında hukuka aykırılık görülmemiştir. 3. Sanık hakkında cinsel saldırı suçundan hüküm kurulmasına rağmen hüküm fıkrasında suça ilişkin kanun maddesinin "102/2" olarak yazılması hukuka aykırı bulunmuş, buna göre Tebliğnamedeki onama görüşüne iştirak olunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.10.2022 tarihli ve 2022/277 Esas, 2022/357 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi gereği hüküm fıkrasında yer alan; "102/2" ibaresinin "102/1" şeklinde değiştirilmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.05.2023 tarihinde karar verildi.