Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2022/16958 · K. 2023/16320
4. Ceza Dairesi 2022/16958 E. , 2023/16320 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hakaret Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile hükümlü hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 24.10.2022 tarih ve 94660652-105-12-14321-2021-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.12.2022 tarihli ve KYB-2022/135419 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.12.2022 tarihli ve KYB-2022/135419 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 125/1. maddesi uyarınca belirlenen temel 90 gün adli para cezası üzerinden, anılan Kanun'un 125/4. maddesi gereğince 1/6 oranında artırım yapılarak 105 gün adli para cezasına hükmedilmesi yerine, hatalı olarak 145 gün adli para cezasına karar verilmesini müteakip, belirlenen cezadan, aynı Kanun'un 43/2-1, 62/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddeleri gereğince, sırasıyla 1/4 oranında artırım, 1/6 ve 1/4 oranlarında indirim yapılarak, esasen 81 gün adli para cezası yerine, 112 gün adli para cezasına karar verilmesini takiben, sonuç olarak 5237 sayılı Kanun’un 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20,00 Türk lirasından 1.620,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken, 2.240,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmek sureti ile fazla ceza tayininde, Kabule göre de, sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, belirlenen cezadan haksız tahrik hükümleri uyarınca indirim uygulaması sırasında, hakaret suçuna ilişkin özel hüküm olan ve daha lehe düzenlemeler içeren 5237 sayılı Kanun’un 129. maddesi yerine, aynı Kanun'un genel tahrike dair 29. maddesinin uygulanmasında, isabet görülmemiştir. " şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.