Yargıtay 7. Hukuk Dairesi · E. 2022/2137 · K. 2022/4004

7. Hukuk Dairesi         2022/2137 E.  ,  2022/4004 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi MAHKEMESİ : Silivri 3. Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı vekili tarafından davalılar aleyhine 25.10.2017 tarihinde verilen dilekçeyle yasal önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil talep edilmesi üzerine, yapılan duruşma sonunda davanın kabulüne dair verilen 03/06/2021 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalılar vekili tarafından talep edilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince istinaf talebinin usulden reddine dair verilen karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince 27.12.2021 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup bu ek kararın davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: K A R A R Davacı vekili, yasal önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil talebinde bulunmuştur. Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur. Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; davalılar vekili, istinaf talebinde bulunmuştur. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun usulden reddine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1. maddesi gereğince kesin olmak üzere karar verilmiştir. Davalılar vekilinin temyiz talebi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 27.12.2021 tarihli ek kararı ile davalılar vekilinin 06.12.2021 tarihli temyiz dilekçesinin, HMK'nın 366. maddesinin yollaması ile, HMK'nın 346. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir. Davalılar vekili, temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 21.10.2021 tarihli kararıyla, yerel mahkeme kararına karşı davalılar vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1. maddesi gereğince usulden kesin olarak reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. HMK'nın 353/1. maddesinde de açıkça belirtildiği üzere, verilen karar kesin nitelikte olduğundan, bu nedenle davalılar vekilinin temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, 27/12/2021 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir. SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, onama harcı tam yatırıldığından yeniden alınmasına yer olmadığına, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 02.06.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.