Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2022/228 · K. 2022/468
1. Ceza Dairesi 2022/228 E. , 2022/468 K. "İçtihat Metni"
(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)
Kasten yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 35, 62, ve 52/2. maddeleri gereğince 740,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresi belirlenmesine dair... Sulh Ceza Mahkemesinin 28.04.2008 tarihli ve 2007/98 Esas, 2007/127 Karar sayılı kararının 03.07.2008 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 06.06.2010 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine, hakkındaki hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 35, 62, ve 52/2. maddeleri gereğince 740,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.10.2020 tarihli ve 2020/192 Esas, 2020/312 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 25.10.2021 tarihli ve 2021/17933 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.11.2021 tarihli ve 2021/132227 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi. Mezkur ihbarnamede; Dosya kapsamına göre, sanığın mahkûmiyetine esas kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun’un 86/2 ve 86/3-e maddelerinin uygulanması neticesinde tayin olunan 60 gün adli para cezasından, aynı Kanun'un 35. maddesi gereğince 1/2 oranında indirim yapıldığında 30 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği halde 45 gün adli para cezası tayin edilmesi üzerine, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldığında 25 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği halde, 37 gün adli para cezası tayin edilmesini takiben, aynı Kanun'un 52/2. maddesinin uygulanması sonucunda bir gün karşılığı takdir edilen 20,00 Türk lirasından toplam 500,00 Türk lirası adli para cezası yerine, 740,00 Türk lirası adli para cezasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı. Gereği görüşülüp düşünüldü: