Yargıtay 1. Hukuk Dairesi · E. 2022/2463 · K. 2023/5337

1. Hukuk Dairesi         2022/2463 E.  ,  2023/5337 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2019/254 E., 2021/627 K. HÜKÜM : Kabul Taraflar arasındaki tapusuz taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı Hazine temsilcis tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 16.Hukuk Dairesinin 22.02.2019 tarihli 2016/7021 Esas 2019/1312 Karar sayılı kararı ile esastan bozulmasına karar verilmiştir. Bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; Boyabat ilçesi Çatpınar köyünde yapılan kadastro çalışmalarında tespit harici bırakılan ve sınırları dava dilekçesinde gösterilen yaklaşık 1.5- 2 dönüm taşınmaza davacının zilyet olduğunu ileri sürerek irsen, intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak davacı adına tapuya tescilini istemiştir. II. CEVAP Davalı Hazine temsilcisi, yargılama sırasında davanın reddini savunmuştur. III. MAHKEME KARARI Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesinin 19.11.2015 tarih ve 2013/1644 Esas 2015/1042 Karar sayılı kararıyla, davanın kabulüne, 29.09.2014 tarihli fen bilirkişi raporundan (A) harfi ile gösterilen 1.679,88 m2 lik taşınmaz bölümünün davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir. IV. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine temsilcisi temyiz talebinde bulunmuştur. B. Bozma Kararı Yargıtay (Kapatılan) 16.Hukuk Dairesinin 22.02.2019 tarihli 2016/7021 E.- 2019/1312 K. sayılı kararıyla; eksik araştırma ve inceleme yapıldığı gerekçesiyle karar bozulmuştur. C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen karar Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesinin 07.10.2021 tarih ve 2019/254 Esas 2021/627 Karar sayılı kararıyla; dava konusu yerin dava tarihinden önce 20 yıldan fazla zamandır sınırları mevcut zirai alan olarak kullanıldığı, özel mülkiyete konu olabilecek yerlerden bulunduğu, davacının kardeşlerinin davacı adına tescile muvafakat verdiği, tescil şartlarının davacı taraf lehine oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 09.06.2021 tarihli fen bilirkişi raporundan (A) harfi ile gösterilen 1.679,88 m2 taşınmaz bölümünün davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir. D. Temyiz Yoluna Başvuranlar Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz talebinde bulunmuştur. E.Temyiz Nedenleri Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle, davacının babası ve davacı tarafından ahır, samanlık ve kuruluk olarak kullanıldığını, ekonomik amaca uygun bir zilyetlik bulunmadığını, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir. K. Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, kadastro çalışmalarında tespit harici bırakılan tapusuz taşınmazın tapuya kayıt ve tescili istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 190 ıncı maddesi, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü ve 17 nci maddesi, 4721 sayılı ... Medeni Kanunu’nun 6 ncı ve 713/1 inci maddeleri, 3. Değerlendirme Dava konusu taşınmaz bölümü, 1956 yılında Boyabat ilçesi Çatpınar köyünde yapılan kadastro çalışmalarında tepe olarak tespit harici bırakılmıştır. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı HMK’nın geçici 3/2 nci maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’un uygulanacağı davalar yönünden HUMK’un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan nedenlerle; Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazının reddiyle, usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13 üncü maddesinin j bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.10.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.