Yargıtay 8. Hukuk Dairesi · E. 2022/2902 · K. 2024/2900

8. Hukuk Dairesi         2022/2902 E.  ,  2024/2900 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/227 E., 2022/362 K. KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine İLK DERECE MAHKEMESİ: Konya 5. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2020/386 E., 2021/378 K. Taraflar arasındaki galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı ... tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: K A R A R Dava dilekçesinde, davacılar ... ve ... 'nin vakıf evladı olan babaları ...'den dolayı Karaman'da kurulu Mazbut ... Bey Bin ... Vakfı'nın galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespitine karar verilmesi istenmiştir. İlk Derece Mahkemesince, Karaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/42-2012/133 E.K sayılı dosyası üzerinden yapılan yargılamada davacıların murisi ...'in ... Bey Bin ... Vakfının galle fazlasına müstehak vakıf evladı olduğunun tespitine karar verildiği,söz konusu kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği, davalıların murisinin galle fazlasına müstehak vakıf evladı olarak tespit edilmesi ve kararın kesinleşmesi nedeniyle davacıların vakıf evladı olan ... ile arasındaki soybağını ispat etmesinin yeterli olacağı, dosyaya sunulan mirasçılık belgesinden davacıların, muris ...'in alt soyu olduklarının anlaşıldığı, vakıfnameye göre intifa hakkının batın şartı aranmaksızın nesilden nesile alt soya geçtiği gerekçesi ile açılan davanın kabulü ile davacıların ... Bey Bin ... Vakfının vakıfnamesi uyarınca galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduklarının tespitine karar verilmiştir. Davalı ... vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; davacıların ölen babası ...'in Karaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/42 Esas ve 2012/133 Karar sayılı Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmiş dava dosyasında galleye müstahak vakıf evladı olduğunun tespitine karar verildiği dikkate alınarak davacı ile babası arasındaki soybağını gösteren nüfus kayıtlarını yeterli görerek vakfedenle davacılar arasında ki soybağının ispatlandığına ilişkin kabulünün yerinde olduğu, vakfa ait vakfiyede, vakıf gelirlerinin oğullarına, onların ölümünden sonrada onların oğullarına nesilden nesile bırakmış olup erkek evlat olmak dışında vakfiyede başkaca bir şart koşulmadığı, bu nedenle İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş olmasının yerinde olduğu gerekçesi ile davalı tarafın yerinde olmayan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Davalı ... vekili Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı verdiği temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepler tekrar edilerek vakfiye incelenmeden karar verildiğini, bu tür davaların niteliği gereği bilirkişi incelemesi yaptırılmadan karar verilemeyeceğini, arz edilen ve resen dikkate alınacak sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir. Dava, vakfın gelir fazlasından faydalanmaya yönelik galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve Kanuna uygun olup davalı ... Müdürlüğün vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. SONUÇ: Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA, 80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 346,90 TL'nin temyiz edenden alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.