Yargıtay 6. Hukuk Dairesi · E. 2022/3444 · K. 2023/2172

6. Hukuk Dairesi         2022/3444 E.  ,  2023/2172 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi SAYISI : 2019/2392 E., 2022/798 K. DAVA TARİHİ : 07.10.2015 HÜKÜM/KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 20. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2015/375 E., 2018/12 K. Taraflar arasında alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; taraflar arasında asansör periyodik bakım ve onarım işine ilişkin hizmet alım sözleşmesinin imzalanmasını müteakip davalı idarece teknik şartname'nin 3.1.1.11. madde gereği belgelerin teslim edilmediği ve yer tesliminin gerçekleşmediğinden eksiklerin giderilmesi için müvekkile ihtar edildiğini, ihtarname gereği bakım onarım yapacak personele ilişkin liste ve belgelerin teslim edildiği halde davalı idarece personel listesinde adı geçen personellerin teknik personel olarak uygunluğa sahip olmadıklarının bildirildiğini, müvekkilinin sözleşme gereği tüm edimlerini ifa etmesine rağmen sözleşmenin davalı tarafça feshedildiğini ve kesin teminatın haksız olarak irat kaydedildiğini ileri sürerek davalı idarenin tek taraflı feshinin iptali ile geçersizliğinin tespitine, irat kaydedilen teminat bedelinin ticari faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline, gelir kaybı, yatırım bedeli kaybı ile manevi tazminat olarak toplam 57.500 TL'nin davalı idareden tahsilini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; yüklenici davacıya verilen işe başlama talimatına rağmen iş yerini teslim alarak işe başlamadığını, davacı tarafından bildirilen personelin teknik şartnamede gösterilen niteliklerini taşımadığını savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı şirketin teknisyen vasıflı bildirdiği personelin sözleşme eki şartnamenin 3.1.1.11 maddesinde aradığı bakımı yapılacak asansörler ve kumanda sistemi konusunda eğitimli ve yetkili sertifakaya sahip olduklarının davacı şirket tarafından ispat edilemediği, buna ilişkin belgenin dosyaya sunulmadığı, bu kapsamda davalının ihale dökümanına aykırılıktan dolayı sözleşmenin feshinde haklı olduğu gerekçesiyle davacı şirketin feshin geçersizliği ve diğer maddi tazminat istemlerinin reddine, manevi tazminat talebinin temelini malvarlığı zararı oluşturduğundan yasanın açık hükmü ve yerleşik Yargıtay kararları da esas alınarak davacı şirketin manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporundaki tespitlerin hatalı olduğunu, yetersiz araştırma ve irdeleme ile rapor tanzim ettiklerini, dosyada mübrez belgelerden çalışanların sözleşmenin aradığı şartları sağladığının anlaşıldığını, ilk derece mahkemesinin teknik şartnamenin 3.1.1.11 maddesini yanlış yorumladığını, müvekkili davacının gerek imza edilen hizmet alım sözleşmesi gerekse teknik şartname gereği istihdam edilecek en az 2 personelin mühendis olduğunu ve 5 yıllık deneyime sahip olduğunu tevsik eden belgeleri idareye sunduğunu, müvekkili davacının sözleşme kapsamında verilecek hizmeti ifaya gerekse istihdam edilen personel bakımından tam yetkili olduğunu, ülkede geçerli olan yasal mevzuat gereği müvekkili davacının her marka tip, sınıf ve model asansöre bakımı ve servis verebilme yeterliliğine sahip olduğuna dair Bakanlık yazısının dosyada bulunduğunu, idarenin tek taraflı feshinine ilişkin sözleşmenin 26. maddesinde davalı idarenin feshe gerekçe olarak gösterdiği durumun düzenlenmediğini, teminatın irat olarak kaydedilmesine ilişkin talebin ve diğer taleplerinin reddinin hatalı olduğunu beyanla ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerle, delillerin tartışılması sonucu maddi olay ve hukuki değerlendirmede usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılıp, kamu düzenine herhangi bir aykırılığın da bulunmamasına, tüm dosya kapsamıyla anlaşılmış olup, ayrıca alınan bilirkişi raporunun taraf, mahkeme ve istinaf kanun yolu denetimine olanak sağlayacak şekilde düzenlenip, hükme esas alınmaya yeterli olduğu, mahkemece verilen kararın yerinde bulunduğu gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili, temyiz dilekçesinde istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, hizmet sözleşmesinin feshinin geçersizliğinin tespiti, irat kaydedilen teminat bedelinin iadesi, kar kaybı ile yatırım bedeli kaybının tahsili ve manevi tazminat istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri. 3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; 1. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 05.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.