Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2022/3461 · K. 2023/150

12. Ceza Dairesi         2022/3461 E.  ,  2023/150 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Taksirle Yaralama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 10/03/2016 tarihli ve 2015/116 Esas, 2016/68 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının a ve b bendleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 7000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 1 yıl süreyle meslekten men edilmesine karar verilmiştir. 2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 10/03/2016 tarihli ve 2015/116 Esas, 2016/68 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanıklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 14.06.2021 tarihli ve 2019/7525 Esas, 2021/4838 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usulünün değerlendirilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3.... Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.10.2021 tarihli ve 2021/149 Esas, 2021/303 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının a ve b bendleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 5440,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 1 yıl süreyle meslekten men edilmesine karar verilmiştir. 4. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.10.2021 tarihli ve 2021/149 Esas, 2021/303 Karar sayılı kararına sanık müdafii tarafından itiraz edilmesi üzerine ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2022 tarihli ve 2021/300 Esas, 2022/99 Kararı ile sanık hakkında, taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı Kanunu’nun 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının a ve b bendleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 7000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 1 yıl süreyle meslekten men edilmesine karar verilmiştir. 5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 16.05.2022 tarihli ve 2022/70153 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur. II. GEREKÇE Sanık müdafii tarafından 03.03.2022 tarihli son oturum öncesinde, aynı gün olan diğer duruşmaları nedeniyle, oturuma katılamayacağına ilişkin mesleki mazeret dilekçesi sunulduğu, dilekçe içeriğinde, yeniden bilirkişi raporu aldırılması yönündeki talebin kabulüne karar verilmesini, oturum sırasında iddia makamı tarafından mütalaa verilmesi durumunda mütalaanın tebliğinin talep edildiği, mütalaaya ilişkin beyanlarını sunabilmek için süre verilmesinin istendiği, mütalaa verilmemesi halinde ise mesleki mazeretin kabulü ile mahkemece kararın verileceği oturuma müvekkili ile birlikte Segbis vasıtasıyla katılımının sağlanmasını talep ettiği anlaşılmıştır. Mahkemece, anılan dilekçe "Sanık müdafii yokluğunda karar verilmesine ilişkin mesleki mazeret dilekçesi sunduğu görüldü," şeklinde zapta geçirilmiş, mazeret dilekçesi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiştir. Sanık müdafiinin mazeret dilekçesinin yokluğunda karar verilmesine ilişkin olmadığı anlaşılmıştır. Mahkemece sanığın savunma hakkı kısıtlanarak yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle, karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 308 inci maddesinin sekizinci fıkrasına aykırı davranılmıştır. III. KARAR Başkaca yönleri incelenmeyen ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2022 tarihli ve 2021/300 Esas, 2022/99 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.01.2023 tarihinde karar verildi.