Yargıtay 3. Ceza Dairesi · E. 2022/35187 · K. 2023/517

3. Ceza Dairesi         2022/35187 E.  ,  2023/517 K. "İçtihat Metni" BOZMA ÜZERİNE İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/101 E., 2022/117 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : Beraat Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. I. HUKUKÎ SÜREÇ A. Cizre 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.03.2018 tarihli ve 2016/211 Esas, 2018/80 sayılı kararı ile sanık hakkında; 1- Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 302 nci maddesinin birinci fıkrası 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsubuna, 2- Kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 82 nci maddesinin birinci fıkrası g bendi 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 35 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 17 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsubuna, karar verilmiştir. B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 13.09.2018 tarihli ve 2018/1499 Esas, 2018/1514 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ve müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. C. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararının, sanık ve müdafilerinin tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 26.01.2022 tarihli ve 2021/1157 Esas, 2022/271 sayılı kararı ile sanık hakkında devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün onanmasına, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün ise; dinlenen tanıkların, sanığın bizzat silahlı çatışmaya girdiğine ilişkin görgüye dayalı beyanlarının bulunmamasına ve özellikle kolluk araştırma tutanağına göre mahkumiyet hükmüne esas alınan sanığa ait silahlı fotoğrafların nerede çekildiğinin kesin olarak belirlenemeyeceğinin tespit edilmesine nazaran hakkında 6136 sayılı yasaya muhalefet etmek suçundan beraatine dair verilen hüküm de kesinleşen ve silahlı çatışmaya girdiği kesin olarak belirlenemeyen sanığın, ispat edilemeyen müsnet suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması kanuna aykırı görülmesi nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. D. Cizre 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.04.2022 tarihli ve 2022/101 Esas, 2022/117 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir. E. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 02.08.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi; müvekkilinin suçlamalardan beraatine karar verildiğine kendisini vekil ile temsil etmesine rağmen gerekçeli kararda lehe vekalet ücretine hükmedilmemesinin usul ve esas yönünden kanuna aykırılık teşkil ettiğine, sadece lehe vekalet ücretine hükmedilmemesi bakımından karara karşı temyiz talebinde bulunulduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; Bozma Sonrası İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Somut olayda; tanık beyanları ve diğer delillere göre, Cizre ilçesinde kazılan hendeklerin, kurulan barikatların, döşenen patlayıcıların bulunduğu ve kolluk kuvvetleri ile yer yer çatışmaların yaşandığı mahalde; PKK/KCK silahlı terör örgütünün gençlik yapılanması olan YDGH-YPS üyesi olduğu kabul edilen sanığın üyesi bulunduğu silahlı terör örgütünün Devletin birliğini bozma ve ülke topraklarından bir kısmını Devlet idaresinden ayırma amacına yönelik olarak vahamet arz eden olayı gerçekleştirdiği kabul edilmiştir. Sanık ...'nin üzerine atılı 14.12.2015 tarihinde kişiyi yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle bir kişiyi öldürmeye teşebbüs suçu açısından ise; dinlenen tanıkların sanığın bizzat silahlı çatışmaya girdiğine ilişkin görgüye dayalı beyanlarının bulunmaması, kolluk araştırma tutanağına göre sanığa ait silahlı fotoğrafların nerede çekildiğinin kesin olarak belirlenemeyeceğinin tespit edilmesi ve sanığın silahlı çatışmaya girdiğinin kesin olarak belirlenememesi karşısında; dosya kapsamında sanığın atılı suçu işlediğini gösterir her türlü şüpheden uzak, hukuka uygun, somut, kesin ve inandırıcı başkaca delil bulunmadığı anlaşılmakla, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince sanığın atılı suçtan beraatine karar verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanık müdafiinin temyiz talebinin kapsamına göre vekalet ücreti ile sınırlı olarak yapılan incelemede, Aynı dava dosyasında devletin birliğini ve toprak bütünlüğünü bozma suçundan verilen mahkumiyet hükmünün dairenin 26.01.2022 tarihli ve 2021/1157 Esas, 2022/271 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleşmiş olmasına göre inceleme konusu kasten öldürmeye teşebbüs etme suçundan bereatine karar verilen sanık lehine vekalet ücreti hükmedilmemesinde, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16.10.1978 tarih ve 2/324-350 sayılı kararıda gözetildiğinde hukuka aykırılık saptanmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Cizre 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.04.2022 tarihli ve 2022/101 Esas, 2022/117 sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen vekalet ücretine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Cizre 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.02.2023 tarihinde karar verildi.