Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2022/3717 · K. 2023/4097

12. Ceza Dairesi         2022/3717 E.  ,  2023/4097 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/725 E., 2021/251 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Ulus Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.12.2019 tarihli ve 2019/191 Esas, 2019/415 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince davanın düşürülmesine karar verilmiştir. 2.Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin, 17.02.2021 tarihli ve 2020/725 Esas, 2021/251 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suçtan zarar gören kurum vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince kabulü ile kararın kaldırılarak 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendine göre sanığın beraatine karar verilmiştir. 3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 23.05.2022 tarihli ve 2021/51519 sayılı temyiz istemlerinin reddiyle onama görüşü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Kurum vekilinin temyiz isteği, eksik araştırma sonucu hüküm kurulduğuna ve sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1.İlk derece mahkemesince ''Tüm dosya içeriği, iddia, katılan kurum vekili beyanı, müşteki beyanı, sanık savunması, sanığa ait nüfus ve adli sicil kayıtları, müzekkere cevapları ile dosyada toplanan delillerin bir bütün olarak değerlendirilmesi sonucunda, Her ne kadar sanık hakkında mağdura yönelik eşe karşı basit yaralama suçundan eylemine uyan TCK nun 86/2-3a , 25/2 maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile mahkememize kamu davası açılmış ise de, sanığın kovuşturma aşamasındaki beyanı ve bu beyanını doğrulayan mağdur beyanı dikkate alındığında her ne kadar mağdur eşinin boğazını sıkmadığını beyan etmiş ise de mağdurun soruşturma aşamasındaki beyanı ve mahkememiz huzurundaki beyanı ve beyanlarını doğrular nitelikteki adli raporu nazara alındığında sanığın eşinin elindeki bıçağı almak amacıyla boğazına sarıldığı, kol kısmının boğazına geldiği, sanığın mağdur ...'i engellemeye çalışırken yaralanmanın meydana geldiği kanaatine ulaşılarak sanığın üzerine atılı suç bakımından kastının bulunmadığı vicdani kanaatine ulaşılmıştır. Olay bir bütün olarak değerlendirildiğinden sanığın olay sırasında gerekli dikkat ve özeni göstermediği kanaatine ulaşılarak eyleminin TCK nun 89/1 maddesinde vücut bulan taksirle yaralama suçunu oluşturduğu, bu suçun kovuşturmasının şikayete tabi olduğu, mağdurun mahkememiz huzurunda alınan beyanında şikayetinden vazgeçtiği ve sanığın da şikayetten vazgeçmeyi kabul ettiği anlaşılmakla, açılan kamu davasının düşürülmesine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir. Adli emanetin 2019/38 sırasında kayıtlı emanet eşya hususunda herhangi bir karar verilmediği anlaşılmakla bu husus hakkında her aşamada karar verilebileceği anlaşıldığından bu duruma gerekçeli kararda değinilmekle yetinilmiştir.'' Biçimindeki gerekçe ile kamu davasının düşmesine karar verilmiştir. 2.Sanık aşamalarda, suçlamayı inkar etmiştir. 3.Müşteki olay günü bir anlık sinirle eşiyle aralarında çıkan tartışmadan dolayı mutfaktan meyve bıçağını aldığını ve eşine kendisine zarar vereceğini söylediğini, eşinin bıçağı elinden almak için harekete geçtiğini, o elinden almadan sol bileğine iki kez bıçakla vurduğunu, kendisine zarar verdiğini, daha fazla zarar vermesini engellemek amacıyla eşinin elinden bıçağı aldığını, bıçağı almak amacıyla da sarıldığını, bu sırada kendisini hareketsiz bırakmak amacıyla tuttuğunu ve kol kısmının boğazında olduğunu, şikayetinin bulunmadığını beyan etmiştir. 4.Katılanın kati adli muayene raporu dosyada mevcuttur. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular, Bölge Adliye Mahkemesince isabetsiz bulunmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince ''Tüm dosya kapsamı ile olay tarihinde sanığın, eşi olan mağdur ile tartıştıkları, tartışmanın devamında mağdurun elinde bıçak olduğu halde kendisine zarar vereceğini söylemesi üzerine sanığın, mağdurun kendi kendine zarar vermesini engellemek amacıyla elinde bulunan bıçağı almak amacıyla mağdurun elini sıkmak, mağduru sıkıca tutmak şeklindeki eylemlerinde yaralama kastı ile hareket etmediği, atılı suç yönünden kastının bulunmadığı anlaşılmakla aşağıdaki hüküm kurulmuştur.'' Biçimindeki gerekçe ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE Dosya kapsamı ve olayın oluş şekline göre mağdur ile sanığın olay tarihinde tartışmaları sonucunda sanığın eşi olan mağdurun bıçakla bileklerini kesmek istemesi üzerine sanığın, eşine müdahale ettiği sırada elinden bıçağı almak isterken mağdurun bıçakla yaralandığı, sanığın olayda suç işleme kastının bulunmadığı, mağdurun kendisini yaralamasının önüne geçmek için bıçağı almak isterken olayın gerçekleştiği dosya kapsamı ile anlaşılmakla, sanığın atılı suçla ilgili kasıt ya da taksirinin bulunmadığından beraatine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. V. KARAR Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin, 17.02.2021 tarihli ve 2020/725 Esas, 2021/251 Karar sayılı kararında zarar gören kurum vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ulus Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.10.2023 tarihinde karar verildi.