Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2022/386 · K. 2025/4182

12. Ceza Dairesi         2022/386 E.  ,  2025/4182 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/2014 E., 2020/4367 K. HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı nedeniyle 5.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, davacının gözaltında olduğu süreçte maaş ödemesinin tam olarak yapılması nedeniyle maddi zararının bulunmadığından bahisle maddi tazminat yönünden reddine, manevi tazminat yönünden ise kısmen kabulü ile 500,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacının duruşmalara gidiş-geliş masraflarının ve duruşmalara gitmek üzere yıllık izin kullanması nedeniyle oluşan zararların maddi tazminat kapsamında hüküm altına alınması gerektiğine, davacının üzerine atılı suçun niteliği ve toplum tarafından algılanma biçimi göz önünde bulundurulduğunda hükmedilen hükmedilen manevi tazminatın çok eksik olduğuna, davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın reddine karar verilmesi gerektiğine, faiz başlangıç tarihinin karar tarihi olarak belirlenmesi gerektiğine, hükmedilen manevi tazminatın fazla olduğuna, reddedilen kısım yönünden davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.