Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2022/4003 · K. 2024/4853

12. Ceza Dairesi         2022/4003 E.  ,  2024/4853 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/4623 E., 2021/1349 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince, davacının koşullu salıverilmeden geç faydalandırılarak ceza evinde fazladan kalması nedeniyle 55.000,00 TL maddi ve 150.000,00 TL manevi tazminatın 21.10.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin davacının mahkum olduğu suç nedeniyle hakederek tahliye tarihinin 06.11.2027 olduğu, hükümlülük süresinin henüz dolmadığı, koşullu salıverilme tarihi ile hakederek tahliye tarihi arasındaki sürenin tazminat istemine konu olmayacağı, bu itibarla CMK'nın 141/1-f bendinde öngörülen yasal koşulların oluşmadığından bahisle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacının temyiz sebepleri; hakkındaki müddetnamenin hatalı olarak düzenlenmesi nedeniyle koşullu salıverilmeden geç faydalandırıldığına, bu şekilde ceza evinde fazladan kaldığına, davanın reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/271 Esas – 2008/7 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve nitelikli kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından yargılandığı, yapılan yargılama sonunda anılan suçlardan sırasıyla 12 yıl 6 ay ve 7 yıl 9 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, mahkumiyet hükümlerinin 26.03.2009 tarihinde kesinleştiği, Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2009/556 Değişik iş sayılı kararı ile davacı hakkındaki cezaların toplanarak neticeten 19 yıl 15 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu kapsamda düzenlenen müddetnamede infazın başlama tarihinin 26.03.2009, hakederek tahliye tarihinin ise 06.11.2027 olarak belirtildiği, Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 05.02.2020 tarihli ve 2020/338 Değişik iş sayılı kararı ile 15.10.2019 tarihinden geçerli olmak üzere geriye dönük olarak davacının şartla tahliyesine karar verildiği, bu itibarla davacının hakederek tahliye tarihine göre ceza evinde fazladan geçirdiği süre bulunmadığından yasal koşulların oluşmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.10.2024 tarihinde karar verildi.