İçtihatYargıtay6. Ceza Dairesi25.12.2023

Yargıtay 6. Ceza Dairesi · E. 2022/4006 · K. 2023/15733

6. Ceza Dairesi 2022/4006 E. , 2023/15733 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/869 E., 2020/993 K. SUÇ : Nitelikli yağmaya teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanık müdafii duruşmalı temyiz inceleme talebinde bulunmuş ise de, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanunun 94 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 299/1 inci maddesi uyarınca takdiren duruşma talebinin REDDİNE,

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.10.2017 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-d-h, 53, 58, 63 üncü maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır 2. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.01.2018 tarihli ve 2017/581 Esas, 2018/14 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında yağmaya teşebbüs suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 149/1-d, h, 35, 53, 58 inci maddeleri gereğince 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, mükerrir olduğuna ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. Hükme yönelik sanık müdafii tarafından istinaf talebinde bulunulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesince duruşmalı yapılan inceleme sonrası 30.06.2020 tarihli ve 2018/869 Esas, 2020/993 Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1. Katılan ...'un pastane işletmecisi olduğu, sanığın olay tarihinden önce dükkana sürekli gidip gelen birisi olduğu, her defasında dükkandan aldığı malzemelerin ücretini ödemeden çıkıp gittiği, katılanın ücret talep etmesi halinde ise ''vermiyorum istediğin yere git şikayet et benden para alacak adam daha anasının karnından doğmadı'' şeklinde karşılık verdiği, yine olay tarihinden 2 gün önce sanık ...'ın saat 22.30 sıralarında katılanın iş yerine gelerek "bana hemen 100,00 TL para vereceksin" dediği, katılanın bu talebi kabul etmemesi üzerine sanığın katılanın üzerine yürüyerek "100 TL yi senden kat kat çıkaracağım", ''parayı ver senin avradını sikerim'' şeklinde sözler sarfettiği, olay tarihinde saat 23.00 sıralarında sanığın katılanın iş yerine geldiği, elini beline atarak katılana yönelik olarak "100,00 TL yi vereceksin, yoksa seni buraya gömerim, ben yapmam yaptırırım, benim yaptığımdan şüphe bile duymazsın" dediği, katılanın iş yerindeki diğer çalışanlar ile birlikte sanığı dışarı çıkarttıkları anlaşılmış, sanığın iki ayrı günde tehdit etmek suretiyle 100,00 TL istemesi eyleminin aynı parayı isteme kastı kapsamında kaldığı, eyleminin tek bir amaca özgülendiği, bu şekilde sanığın katılana yönelik tehdit etmek suretiyle 100,00 TL istemesinin tek yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğunun, kabulü ile karar verildiği anlaşılmıştır. 2. Katılanın aşamalardaki ifadelerinde olay bölümü (1) nolu bentteki gibi beyan etmiştir. 3. Sanığın aşamalara alınan ifadelerinde özetle, ".. ... Develi'de esnaftır tanırım, olay tarihinden önce yanımda misafir varken Harun'un pastanesine gittim, pastanenin yanında bulunan tekel bayiden bir kaç malzeme alacaktık o sırada Harun'a arabanın içinden 100,00 TL para verdim, daha sonrasında yanımda bulunan misafirim Şükrü'nün arkadaşlarını görmemiz üzerine araçtan indik, Harun'da kendi pastanesine geçti, bu kişiden daha sonradan bu parayı alabileceğim için onda kalsın dedim ve oradan ayrıldım, ertesi gün Harun'un bende numarası olmadığı için internetten pastanenin numarasını bulup Harun ile konuştuk, telefonda kendisinin yanına uğrayacağımı söyledim parayı istedim, çarşıya indiğimde yanına uğrayacağımı söyledim o da bana indiğinde hallederiz diyerek telefonu kapattı, daha sonrasında ben olay tarihinde pastaneye gittim, orada Harun ile konuştuk, burada para aldığını reddetti, o sırada benim aracımda Yağmur isimli şahıs vardı, o da şahittir, ben herhangi bir şekilde Harundan 100,00 TL para yağmalamak için istemedim, böyle bir kastım yoktur üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum, daha önceden ben pastaneden herhangi bir malzeme almadım, o gün alkollü idim.." şeklinde savunmada bulunmuştur 4. Tanıklar M. K., M. Ş, Y. Y. E., ve O. İ'nin ifade tutanakları, güvenlik kamerası izleme tutanağı, kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar dava dosyasında mevcuttur. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mahkûmiyeti Gerektirir Delil Bulunmadığına, Suçun Unsurlarının Oluşmadığına, Alış Verişten Kaynaklanan Paranın İstendiğine, Teşebbüs Hükümleri Uygulanırken Daha Fazla İndirim Yapılmasına, Beraat Kararı Verilmesi Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden 1. Katılanın aşamalardaki değişmeyen, birbiriyle uyumlu ve kararlı anlatımları ile sanığın hayatın doğal akışına aykırı tevil yollu ikrar içeren çelişkili beyanları, tanıklar M.K. ve M. Ş.'nin katılanı destekleyen anlatımları, tanık olarak ifadesi alınan sanığın kız arkadaşı Y. Y. E.'nin beyanlarının sanığın savunmaları ile uyumsuz olduğu dikkate alındığında, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı ve eksik veya araştırılacak bir delil kalmadığı, suçun kesin delillerle sanık tarafından işlendiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiğinin anlaşıldığı, ayrıca bölge adliye mahkemesince yerinde bulunan ilk derece mahkemesinin gerekçesinde, ".. teşebbüs hükümleri uygulanırken indirim oranının belirlenmesinde ortaya çıkan zarar ve tehlikenin ağırlık derecesi nazara alındığına .. soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki beyanlarının çelişkili olması, araç içerisinde kendisi ve arkadaşları olmasına rağmen tekel bayiinden alışveriş yapılması için bir başkasına para verilmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, kaldı ki esnaflık yapan mağdurun 100 TL gibi cüzi bir miktara tenezzül edecek bir konumda olmadığı, olayda vatandaşların günlük kullandığı bir mekana gelinerek çevreyi rahatsız edecek biçimde hareket edilmesini gerektirecek alacak borç ilişkisi olmadığı anlaşıldığna.." şeklindeki ilk derece mahkemesinin gerekçesi ile bölge adliye mahkemesinin "..sanığın bildirdiği tanık O. İ.'nin "sanığın belirtilen saatte mağdura ait iş yerine girdiği ve girdikten biraz sonra bir kargaşa yaşandığına" dair beyanı ile tüm dosya kapsamından olayın açıklandığı şekilde gerçekleştiği, sanığın inkara dair hayatın olağan akışı ile çelişen savunmalarının kendisini ve tanık olarak dinlettiği eşi olan tanık Y'nin anlatımlarının ise, yine eşi olan sanığı muhtemel bir cezadan kurtarmaya yönelik olduğu anlaşıldığına.." ilişkin gerekçesinde isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yönünden hükümde isabetsizlik bulunmamıştır. 2. Ancak; Sanığın farklı tarihlerde katılandan tehditle 100,00 TL vermesini istediği ve sadece 100,00 TL'yi istemekle özgülenen kastı da dikkate alındığında, günün ekonomik koşulları, paranı alım gücü dikkate alındığında "değerin az" olduğunun kabul edilerek sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 150/2 nci maddesi gereğince indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi, Nedeniyle hükümde hukuka ayrılık bulunmuştur.

Yargıtay 6. Ceza Dairesi · E. 2022/4006 · K. 2023/15733

I. HUKUKÎ SÜREÇ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

III. OLAY VE OLGULAR

IV. GEREKÇE

IV. KARAR