Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2022/4082 · K. 2023/3217
2. Hukuk Dairesi 2022/4082 E. , 2023/3217 K. "İçtihat Metni" ... MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/3491 E., 2022/616 K. KARAR : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Bafra Aile Mahkemesi SAYISI : 2020/201 E., 2021/619 K. Taraflar arasındaki ziynet ve katılma alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı kadın vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin evlilik sürecince kazandığı tüm birikimleri ve altınlarını davalıya verdiğini, davalının bu para ve altınlarla 815 ada 1-11 parsel, 813 ada 3-4 parsel ve 785 ada 10-11 parsel sayılı taşınmazları satın aldığını ve mal kaçırma amacıyla taşınmazları devrettiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla taşınmazlar yönünden 25.000,00 TL katılma alacağının ve altınlar yönünden 25.000,00 TL alacağın davalıdan tahsilini talep etmiş; davacı kadın vekili 15.04.2021 tarihli dilekçesinde davalıda kalan altınların 8 adet 30 gram 22 ayar bilezik, 1 adet beşibirlik bir metre altın zincir olarak açıklamış; davacı kadın vekili 07.07.2021 tarihli dilekçesinde de talep miktarını taşınmazlar yönünden 617.187,50 TL'ye ve altınlar yönünden 78.433,00 TL'ye yükseltmiştir.
II. CEVAP
Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde; taşınmazların bir bedel karşılığında alınmadığını, taşınmazların tapuda satış gözükse de hepsinin müvekkiline bağış şeklinde verildiğini, Yargıtay'ın 1957 tarihli içtihadi birleştirme kararına göre aile içindeki satışların hibe gibi bir işlem olduğunu ve her türlü delille ispatlamanın mümkün olduğunu, taşınmazlar alındığında tarafların doğru dürüst işlerinin olmadığını, müvekkilinin babasının sadece davalıya değil diğer iki çocuğuna da taşınmaz verdiğini; altınların davacıda olduğunu, müvekkilinin altınları hiçbir zaman almadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.