Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2022/4107 · K. 2023/5968

1. Ceza Dairesi         2022/4107 E.  ,  2023/5968 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/1125 E., 2019/1184 SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye yardım etme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükümlerin onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.04.2018 tarihli ve 2018/143 Esas, 2018/206 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kardeşi tasarlayarak kasten öldürmeye yardım etme suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.06.2019 tarihli ve 2018/1125 Esas, 2019/1184 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan kurum vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanıklar hakkında kardeşi tasarlayarak kasten öldürmeye yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (d) bentleri, 39 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 10 'ar yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılan Kurum vekilinin temyiz istemi; suçun töre saiki ile işlendiğine ve üst sınırdan cezalandırılmaları gerektiğine ilişkindir. 2. Sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri; suç sübut bulmadığından sanıkların beraat etmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1. Sanıklar ve inceleme dışı sanık ... ile maktulün kardeş oldukları, maktulün yaşam tarzı sebebiyle aileden dışlandığı ve inceleme dışı sanık ...'ın maktuleyi öldürmeye karar verdiği, olay günü maktulenin evine giden inceleme dışı sanık ...'ın maktule ile birlikte otobüs durağına kadar birlikte yürüdükleri, durağa geldiklerinde sanık ...'ın üzerinde taşıdığı tabanca ile maktulü vurarak öldürdüğü ancak Alman adli makamları tarafından ifadeleri tespit edilen ve iddianamede sanıklardan ...'nun ...'a silah temin ettiğini ve ...ın da olay sırasında olay yeri yakınlarında bulunduğu, bu şekilde ...'nün kız kardeşleri ...ın öldürülmesi olayına azmettirdikleri yardım ettikleri iddiasıyla ilgili tüm tanık beyanları, sanık anlatımları ve dosya içerisindeki deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanıklar ... Sürücü ve ...'nün kız kardeşleri maktul ... Sürücü'nün yaşam tarzına karşı çıktıkları ve bu amaçla...'yü öldürmeye karar verdikleri, ...'nün...'yü öldürdüğü silahın sanık ... tarafından temin edildiği, sanıklar ... ve ... 'ın maktul ...'ın öldürülmesi konusunda ...'yü azmettirdikleri ve öldürme konusunda ...'ye yardım ettikleri ve bu suretle ...'nün kasten öldürme eylemine iştirak ettikleri yönünde sanıkların cezalandırılmalarını gerektiren somut, kesin, inandırıcı delil bulunmadığından sanıkların isnat edilen suçtan beraatlerine karar verilmiştir. 2. Sanıklar üzerilerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir. 3. Tanık beyanlarının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır. 4. Olay yeri inceleme raporu, olay yeri basit krokisi, uzmanlık raporları ve Alman adli makamlarınca yürütülen soruşturma ve kovuşturma evresine ait diğer evrakların dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk derece mahkemesince delillerin takdirinde yanılgıya düşüldüğü zira tüm dosya kapsamı ve oluşa göre, hükmü kesinleşen ...'nün öldürme kararını önceden aldığına, bu kararını abileri sanıkların desteklediğine, sanık ...'nun olayda kullandığı silahı temin edip, sanık ...ın da olay yerine kadar refakat ettiğine ayrıca sanık ...'ın atış talimine şahit olduğuna hatta öldürme sırasında silah sesini duyar duymaz...'ın kaçtığına ve olay sırasında sanık ...'ın bulunduğu yeri kendisine gösterdiğine yönelik itirafına tanık ...'ın doğrudan şahitliği bulunduğu, tanık ...'ın anlatımının olayın oluşu ile de uyumlu bulunduğu, sanık ...ın olay yerinde bulunduğunun HTS kayıtları ile de örtüştüğü, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; her iki sanığın yaşam tarzı sebebiyle aileden dışlanan maktuleyi öldürme kararını alan ...'ye, bu kararında destek verdikleri, sanık ...'nun tabancayı temin ettiği, sanık ...'ın ise ...'ye olay yeri yakınına kadar refakat ederek cesaretlendirdiği ve böylece her iki sanığın ...'nün kız kardeşini tasarlayarak öldürme suçuna yardım ettikleri yolunda dairemizde tam bir vicdani kanaat hasıl olduğundan ilk derece mahkemesinin kararının kaldıralarak, sanıkların kardeşi tasarlayarak öldürmeye yardım suçundan cezalandırılmalarına karar verilmiştir. IV. GEREKÇE İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanıkların eylemini töre saiki ile gerçekleştirdiklerine dair yeterli delil elde edilemediği, belirlenen ceza miktarında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır. Ancak; İstanbul Bölge Adliye Ceza Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından kurulan mahkumiyet hükümlerinde sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesinde belirtilen "Türkiye'nin egemenlik alanı dışında işlenen suçlar dolayısıyla Türkiye'de yargılama yapılırken, Türk kanununa göre verilecek olan ceza, suçun işlendiği ülke kanununda öngörülen cezanın üst sınırından fazla olamaz." maddesi gereğince uygulama yapılarak 10' ar yıl hapis cezasıyla cezalandırılmalarına karar verildiği, 14.03.2019 tarihli Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dekanlığınca alınan bilirkişi raporunda 5237 sayılı Kanun'un 37, 38, 39, 53 ve 62 nci maddelerinin Alman Ceza Kanunu'nda karşılık gelen maddelerinin Türkçe'ye tercüme edildiği ancak rapor içeriğinde karşılık gelen ceza miktarlarına yer verilmediği gibi Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümde sanıklar hakkında Alman Ceza Kanunu'nda hangi yasa maddeleri dikkate alınarak cezanın üst sınırının belirlendiğinin denetime imkan verecek şekilde belirtilmediği, Yargıtayın temyiz denetimi işlevini yerine getirebilmesi için temyiz incelemesine konu hükmün Mahkemece sanıkların eylemlerinin Alman Ceza Kanunu'nda hangi yasa maddelerine denk geldiği ve bu yasa maddeleri neticesinde verilecek ceza miktarlarının belirlenmesine yönelik ek bilirkişi raporu alınıp kurulacak hükümde Alman Ceza Kanunu'nun hangi yasa maddelerinin ve ceza miktarlarının esas alındığının açık ve anlaşılır biçimde gösterilmesi gerektiğinden, hüküm bu yönüyle hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanıklar müdafiileri ve katılan kurum vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.06.2019 tarihli ve 2018/1125 Esas, 2019/1184 Karar sayılı kararının eksik inceleme yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.10.2023 tarihinde karar verildi.