Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2022/4212 · K. 2023/5837

8. Ceza Dairesi         2022/4212 E.  ,  2023/5837 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/163 E., 2022/181 K. SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Sanık hakkında İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 18.02.2016 tarihli iddianamesiyle hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır. 2. İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.06.2016 tarihli kararı ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 08.02.2022 tarihli ilamı ile basit yargılama usulüne ilişkin hükümlerin değerlendirilmesi yönünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 4. İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında takdiren basit yargılama usulünü uygulanmamasına, sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği, annesi hasta olduğundan ve bakacak kimsesi olmadığından teslim olamadığına, suç kastı bulunmadığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay, sanığın denetimli serbestlik müdürlüğü tarafından belirlenen yükümlülüklere uymamakta ısrar etmesi nedeniyle kapalı ceza infaz kurumuna iadesine karar verildiği, sanığın iki ... içerisinde en yakın cumhuriyet başsavcılığına başvurmadığı iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamdaki suçun 09.09.2015 tarihinde kesinleştiği, hüküm fıkrasına kesinleşme tarihinin maddi hata sonucu 25.05.2017 olarak yazıldığı anlaşılmakla, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasında bir isabetsizlik görülmemiştir. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A-8 inci maddesinde ''Denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmesi gereken sürenin bitiminden itibaren iki ... geçmiş olmasına karşın müracaat etmeyenler ile (…) ceza infaz kurumuna iade kararı verilmesine rağmen iki ... içinde en yakın Cumhuriyet başsavcılığına teslim olmayan hükümlüler hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 292 nci ve 293 üncü maddelerinde yazılı hükümler uygulanır.'' şeklindeki düzenleme dikkate alınarak yapılan incelemede, Tüm dava dosyası kapsamı, denetimli serbestlik müdürlüğü dosyası, İnegöl İnfaz Hakimliğinin sanığın denetimli serbestlik müdürlüğü tarafından belirlenen yükümlülüklere uymaması nedeniyle verdiği 11.01.2016 tarihli kapalı ceza infaz kurumuna iade kararı, kapalıya iade kararının iki ... içerisinde en yakın cumhuriyet başsavcılığına teslim olunması gerektiği aksi halde 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesi gereği işlem yapılacağı ihtarı ile sanığa usulüne uygun olarak tebliğ olunması karşısında, sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkeme kabulünde isabetsizlik görülmemiştir. Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen ''Temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin "5275 sayılı Kanun'un 105/A-8 inci maddesi delaletiyle 292 nci maddesinin birinci fıkrası" olduğunun belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi '' ve ''suç tarihinin 06.02.2016 yerine 2015 olarak gösterilmesi'' hususları dışında, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2022 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün birinci paragrafında '' eylemine uyan '' ibaresinden sonra gelmek üzere "5275 sayılı Kanun'un 105/A-8 inci maddesi delaletiyle" ibaresinin eklenmesi ve gerekçeli karar başlığındaki suç tarihinin 06.02.2016 olarak düzeltilmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.07.2023 tarihinde karar verildi.