Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2022/4282 · K. 2022/15652

2. Ceza Dairesi         2022/4282 E.  ,  2022/15652 K. "İçtihat Metni" Nitelikli hırsızlık suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-b, 168/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına dair Kırıkkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/12/2010 tarihli ve 2010/551 esas, 2010/698 sayılı kararının 28/08/2011 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 24/10/2013 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm olduğunun ihbarı üzerine, hükmün açıklanması ile 5237 sayılı Kanun'un 142/2-b, 168/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Kırıkkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/03/2021 tarihli ve 2021/94 esas, 2021/151 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 08/04/2022 gün ve 28414-2021-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13/05/2022 gün ve 2022/56593 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu. Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede; Dosya kapsamına göre, 1-Sanığın suç tarihinde sanıklar ... ve ... ile birlikte müştekiye ait markete gittiği, sanıklardan...'ın 100,00 Türk lirası parayı uzatıp 3 paket sigara istediği, müştekinin de 3 paket sigara ve para üzerini verdiği, sanık ...'ın 3 paket değil de 3 tane sigara istediğini söyleyerek aldığı sigaralar ile para üzerini müştekiye iade edip verdiği ve 100,00 Türk lirasını geri aldığı, bu sırada yanında bulunan sanık ...'ün de müştekinin dikkatini dağıtarak 50 Türk lirasını uzatıp makarna ve yağ istemesi üzerine müştekinin malzemeler ile birlikte 45 Türk lirası para üzeri verdiği esnada sanık ...'ün vermiş olduğu 50,00 Türk lirasını müştekiye fark ettirmeden geri aldığı, sanık ...'in ise olay sırasında gözcülük yaparak müştekinin dikkatini dağıttığının anlaşılması karşısında; müştekinin özgür iradesine dayalı bir teslim söz konusu olmadan paranın alınması suretiyle hırsızlık suçunun işlenmesi nedeniyle, sanığın eyleminin suçun işlendiği mahal ve suç tarihi dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesindeki suçu oluşturduğu halde, yazılı şekilde anılan Kanun'un 142/2-b maddesi uyarınca hüküm kurulmasında, 2-Kabule göre de; Her ne kadar müştekinin ifadesinde olaydan bir hafta sonra zararının giderildiğini ve şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında zararın iddianame düzenlenmeden giderildiği anlaşılmakla, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasında 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesi kapsamında değerlendirme yapılması gerekmekte ise de; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içinde yeni bir suç işlemesi sebebiyle yeniden ele alınıp açıklanmasına karar verildiğinde, aynı Kanun'un 231/11. maddesi hükmü uyarınca önceki hükümde değişiklik yapılmadan aynen açıklanması, ancak kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumu değerlendirerek, cezanın yarısına kadar belirlenecek bir kısmının infaz edilmemesi ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesi veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine dair cezanın bireyselleştirilmesi hükümlerinin tatbik edilebileceği, bunun dışındaki hususlarda hükmün değiştirilemeyeceği gözetilmeden, denetim süresi içerisinde suç işlediği anlaşılan sanık hakkında hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerektiği nazara alındığında, Kırıkkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/12/2010 tarihli kararında 5237 sayılı Kanun'un 168/2. maddesi uyarınca cezada indirim yapıldığı halde, açıklanan kararda aynı Kanun'un 168/1. maddesi gereğince indirim uygulanmasında; isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur. GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: Sanık ... ile iştirak halinde yüklenen eylemi işlediği iddia edilen sanık ... hakkında Kırıkkale 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 21/11/2017 tarih 2017/87 Esas 2017/609 Karar sayılı hükmün temyiz için Yargıtay'a gönderildiği, Yargıtay 13. Ceza Dairesince inceleme yapılarak 10.07.2018 gün ve 2018/1870 Esas 2018/10770 Karar sayılı ilamla sonuçlandırıldığı, aralarında hukuki ve fiili bağlantı bulunması nedeniyle karara yönelik kanun yararına bozma talebinin, daha önce inceleme yapan Yüksek 13. Ceza Dairesince incelenmesinin daha uygun olacağı değerlendirildiğinden ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 03.11.2020 tarihli ve 245 sayılı kararıyla 13. Ceza Dairesinin kapatılarak dosyalarının Yüksek 6. Ceza Dairesine devredilmesi nedeniyle dosyanın Yüksek Yargıtay 6. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 28/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.