Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2022/4412 · K. 2024/508

11. Hukuk Dairesi         2022/4412 E.  ,  2024/508 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi SAYISI : 2019/1818 Esas, 2022/717 Karar DAVA TARİHİ : HÜKÜM : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi (Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi sıfatıyla) SAYISI : 2018/196 E., 2019/158 K. Taraflar arasındaki marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı asıl tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı asıl tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili EKW şirketin 1903 yılında Almanya'da Eisenberger Klebsand-Werke ... unvanı ile kurulduğu ilerleyen süreçte unvanını önceki unvanının ... harfleri olan EKW şeklinde değiştirdiğini, 1903 yılından bugüne kadar ise refrakter ( ateşe ve yüksek sıcaklığa dayanabilen) ürünler için dünya çapında tanınmış bir marka olduğunu, anılan ibareyi ilk olarak 18.07.2013 tarihinde Almanya'da marka olarak tescil ettirdiğini, davalının müvekkiline ait "EKW" ibareli markayı müvekkilinin kullandığı logoyu da aynen almak suretiyle adına marka olarak tescil ettirdiğini ancak söz konusu markanın ... hak sahibinin müvekkili olduğunu, müvekkilinin söz konusu ibareyi davalının marka başvurusundan önce Ülkemizde de kullandığını, davalının kötü niyetli olarak davaya konu markayı tescil ettirerek müvekkili markasının tanınmışlığından haksız olarak istifade etmeyi amaçladığını ileri sürerek davalı adına tescilli 2015/5008 numaralı markanın hükümsüz kılınarak sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı, cevap dilekçesi sunmamıştır. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının, davaya konu marka başvurusunun yapıldığı 11.06.2015 tarihinden önce "EKW" ibaresini, Ülkemizde, davalı markasının tescilli olduğu 19. Sınıfta yer ... mallarda piyasada fiilen ve markasal fonksiyon icra edecek şekilde kullandığı ve bu ibarenin ... hak sahibi olduğu, davalının, davacının Ülkemizde ticaret hayatında da kullanılan markasını, ... logosu da dahil olmak üzere adına marka olarak tescil ettirdiği, davalının, bu markayı tesadüfen seçmiş olmasına imkan bulunmadığı, kötü niyetli olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı asıl istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davalı asıl istinaf dilekçesinde özetle; mahkemeye ... olduğu beyanları tekrar ettiğini, davalının iddialarının yersiz ve mesnetsiz olup subjektif mahiyette olduğunu, mahkemenin ileri sürdüğü hususların hiç birisini dikkate almayarak davacının yersiz beyanlarına itibar ettiğini, EKW isimli markayı resmi olarak Türk Patent ve Marka Kurumu'nun (TÜRKPATENT) 1 yıllık araştırması sonucu benzeri bulunamayan ve olmayan marka olarak 5 yıl önce adına tescil edildiğini, markanın 5 yıldır kendisinde olup, bu süre zarfı içinde menfaate yönelik olarak her hangi bir art niyetli girişiminin olmadığının açık olduğunu, davacı firmanın Alman markası olup kendisinin yurt dışında hangi markanın olup olmadığını bilecek durumda olmadığını, kendi fikriyatı ve hissiyatı doğrultusunda oluşturulmuş olup TÜRKPATENT tarafından resmi olarak verildiğini, davacının Türkiye'de iş yapmak için adına tescilli markayı istediğini, davacının markasının ..., kendi markasının ise EKW olup sadece benzerlik açısından bu şekilde hukuka aykırı olarak dava açılmasının doğru olmadığını, mahkemenin bu marka için TÜRKPATENT'ten izin talep ... etmediğini araştırıp sonucuna göre karar vermesi gerekirken subjektif beyan ile aleyhine karar verdiğini, bu olayda bir ihmalkarlık durumu var ise patenti kendisine veren TÜRKPATENT'in sorumlu tutulması gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı asıl temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı asıl temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde belirttiği hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ıncı maddesinin birinci, üçüncü, beşinci ve dokuzuncu fıkraları ile aynı Kanun'un 25 ... maddesi. 3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı asıl tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 23.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.