İçtihatYargıtay8. Ceza Dairesi21.02.2024

Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2022/4431 · K. 2024/1611

8. Ceza Dairesi 2022/4431 E. , 2024/1611 K. "İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/714 E., 2022/276 K. SUÇLAR : Basit cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sandıklı Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 15.09.2013 tarihli iddianamesi ile temyizin kapsamına göre sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve cinsel taciz suçlarından kamu davası açılmıştır. 2. Sandıklı Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2015 tarihli kararına yönelik sanıkların ve Cumhuriyet savcısının temyiz istemi üzerine , Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 03.11.2021 tarihli ilamında, sanıklara ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen TCK'nın 109/3-b. ve TCK’nın 105/1. maddelerinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226/2. maddesine aykırı davranılması ve sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerde TCK'nın 109/5. maddesi uygulanırken hesap hatası yapılarak sonuç cezanın eksik tayin edilmesi gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir. 3. Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, Sandıklı Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24.03.2022 tarihli ilamı ile, sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve cinsel taciz suçundan mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, suç tarihinde sanıkların içerisinde bulunduğu araçla, hayvan otlatmaktan dönen mağdureyi takip etmeye başladıkları, sanıkların araç içerisinde sürekli olarak alkol almakta oldukları, sanıklarıdan Hüseyin'in mağdureye hitaben " sana 500 TL vereyim benimle yat " dediği, mağdurenin koşar adımlarla kaçtığı, bu esnada elinde bulunan telefonu ile amcasının oğlu olan tanık ...'u aradığı, sanıkların içerisinde bulundukları araç ile mağdureyi kovalamaya devam ettikleri, sanıklardan Mahmut'un, aracın açık olan camından mağdurenin kazağından yakalayarak zorla arabaya bindirmeye çalıştığı ancak mağdurenin kolunu kurtarıp koşmaya devam ettiği, sanıkların araç ile tekrar mağdurenin yolunu kestikleri, mağdurenin de yerden aldığı taş ile kendini savunmak maksatlı sanıkların aracının camını kırdığı, bu esnada aracın durduğu, sanıkların mağdureye hitaben "bize hiç kimse birşey yapamaz, bizde silah kaçakçılığı, uyuşturcu var, biz sandıklının kralıyız" diyerek tehdit ettikleri, bu esnada tanık ...'un olay yerine gelmesi ve engellemesi üzerine sanıkların uzaklaştıkları ve bu suretle atılı suçların işlendiği iddiasına ilişkindir. 2. Sanıklar, iddianameye konu eylemleri işlemediklerini, mağdureye araca bindirmeye çalışmadıkları gibi, cinsel taciz oluşturacak ifadeler söylemediklerini beyan etmişlerdir. 3. Tanık M.K beyanında, mağdurenin kuzeni olduğunu ve olay günü cep telefonundan arayarak iki kişinin kendisine sarkıntılık ettiğini söylediğini, 10-15 dk sonra olay yerine gittiğinde sanıkların içerisinde bulunduğu 03 LL ... plakalı aracın camının kırık olduğunu gördüğünü, sanıkların da araç içerisinde olduğunu, mağdurenin biraz ilerisinde bulunduğunu gördüğünü, sanıklara '' ayıp değil mi sizin yaptığınız, evli barklı gelin bu '' dediğini, sanıkların inkar ettiklerini sonra olay yerinden ayrıldıklarını beyan ettiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanıklar hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hüküm yönünden; Olaylar olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların üzerine atılı cinsel taciz suçunu işlediğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından fikir ve eylem birliği içerisinde birlikte gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. 2. Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden; Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanıkların içerisinde bulunduğu araçla, hayvan otlatmaktan dönen mağdureyi takip etmeye başladıkları ve sanık ...'in mağdureye hitaben "sana 500 TL vereyim benimle yat" dediği, mağdurenin koşar adımlarla kaçtığı, bu esnada elinde bulunan telefonu ile amcasının oğlu olan tanık ...'u aradığı, sanıkların içerisinde bulundukları araç ile mağdureyi kovalamaya devam ettikleri, sanık ...'un aracın açık olan camından mağdurenin kazağından yakalayarak zorla arabaya bindirmeye çalıştığı ancak mağdurenin kolunu kurtarıp koşmaya devam ettiği, sanıkların araç ile tekrar mağdurenin yolunu kestikleri, mağdurenin de yerden aldığı taş ile kendini savunmak maksatlı sanıkların aracının camını kırdığı, bu esnada aracın durduğu, sanıkların mağdureye hitaben "bize hiç kimse birşey yapamaz, bizde silah kaçakçılığı, uyuşturcu var, biz Sandıklının kralıyız" diyerek tehdit ettikleri olayda, sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu cebir kullanmak suretiyle gerçekleştirildiği anlaşılmakla; sanıkların 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca mahkûmiyetine karar verilmiş olması hukuka aykırı bulunmuştur.