Yargıtay 6. Ceza Dairesi · E. 2022/4477 · K. 2024/556

6. Ceza Dairesi         2022/4477 E.  ,  2024/556 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2340 E., 2020/1713 K. SUÇLAR : Nitelikli yağma, mala zarar verme HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hüküm yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları'nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık hakkında bu suç yönünden kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında nitelikli yağma suçundan verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.05.2019 tarihli ve 2019/6 Esas, 2019/226 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (d), (h) bentleri, 150 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 14.10.2020 tarihli ve 2019/2340 Esas, 2020/1713 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik, sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine, karar verilmiştir II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri 1.Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2.Takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1. Sanık ...'in olay günü gece saat 03.55 sıralarında yanında oğlu ile birlikte katılan ...'a ait ... unlu mamulleri isimli işyerine geldiği, bu sırada iş yerinde çalışan katılan ...'ın bulunduğu, sanığın katılan ...'den değeri 15,00 TL'ye karşılık simit ve poğaça istediği, katılan ... tarafından kendisine verilen yirmi tane simit ve poğaça poşetini oğluna veren sanığın, katılan ...'nin aldığı ürünlerin parasını istemesi üzerine "bunları ...'ın hesabına yaz" dediğini, ...’nin de "poğaçaları ... almadı ki niye onun hesabına yazayım" diye cevap verdiği, alınan ürünlerin parasının isteme noktasında ...’nin ısrarı üzerine "a.. na koyayım, ananı avranıdı sinkaf ederim poğaça vermeyeni asarım, keserim, a..na koyarım" şeklinde tehdit ettiği, akabinde dağıtırım buraları diyerek masa üzerinde bulunan tabakları dağıtarak zarar verdiği, başka kişilerin araya girmesi ile olayın son bulduğu maddi vakıa olarak kabul edilmiştir. 2.Sanığın üzerine atılı suçlamayı kısmen kabul ettiği anlaşılmıştır. 3.Katılan ...'ın aşamalarda tutarlı beyanlarda bulunduğu görülmüştür. 4.Tanıklar R.Ş., E.Ö., H.Ö. ve Ü.Ç.'nin beyanları dava dosyasında mevcuttur. 5.Kolluk görevlileri tarafından düzenlenen DVD izleme tutanağı ve görgü tespit tutanağı dava dosyasında mevcuttur. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Olay ve Olgular başlığı altında yer alan (A) bendinde belirtildiği şekilde gerçekleşen olayda, katılanlar ve tanıkların beyanları, sanığın tevil yollu ikrarı ve dosya içerisinde mevcut diğer tutanak ve belgeler ile mahkemece gösterilen gerekçeye göre, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin sabit olduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği kabul edilmekle, sanık ve müdafiince ileri sürülen temyiz nedenleri bakımından kararın usul ve kanuna uygun olduğu kabul edilen hükümde, bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR A. Sanık Hakkında Mala Zarar Verme Suçu Yönünden Ön inceleme bölümünün (A) numaralı paragrafında açıklanan nedenle sanık ...'in temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, B. Sanık Hakkında Nitelikli Yağma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 14.10.2020 tarihli ve 2019/2340 Esas, 2020/1713 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re'sen incelenmesi konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Karabük Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 11.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.