Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2022/4574 · K. 2023/885

11. Ceza Dairesi         2022/4574 E.  ,  2023/885 K. "İçtihat Metni" B O Z M A Ü Z E R İ N E İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/259 E., 2020/672 K. SUÇ : Sahte fatura kullanma HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, düşme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma, düşme Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.11.2014 tarihli ve 2013/174 Esas, 2014/1123 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 18 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. 2. Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.11.2014 tarihli ve 2013/174 Esas, 2014/1123 Karar sayılı kararının sanık müdafi tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 05.10.2016 tarihli ve 2016/4288 Esas, 2016/6770 Karar sayılı kararı ile eksik inceleme nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2020 tarihli ve 2018/259, 2020/672 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, zamanaşımı nedeniyle düşme, 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiin temyiz isteği; sanığın suça konu faturaların sahte olduğunu bilmediğine, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Suça konu faturaların KDV indiriminde kullanılması ve 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında kullanılan son faturaların Aralık ayına, 2010 takvim yılında kullanılan son faturanın ise Ocak ayına ait olması nedeniyle suç tarihlerinin 25.01.2008, 25.01.2009, 25.01.2010, 25.02.2010 olduğu anlaşılmıştır. 2. Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresi öngörülmüştür. 3. Mahkemece 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu yönünden suç tarihinden hüküm tarihine kadar bu sürenin gerçekleşmiş olduğu gerekçesiyle kamu davasının düşmesine, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçları yönünden ise mahkûmiyet kararları verildiği, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu yönünden 25.01.2008 olan suç tarihinden hüküm tarihine, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçları yönünden ise 25.01.2009, 25.01.2010 ve 25.02.2010 olan suç tarihlerinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. IV. KARAR A. Sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan zamanaşımı nedeniyle düşme hükmü yönünden; Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2020 tarihli ve 2018/259, 2020/672 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B. Sanık hakkında 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarında kurulan mahkûmiyet hükümleri yönünden; Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2020 tarihli ve 2018/259, 2020/672 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçları yönünden Tebliğname’ye uygun olarak, 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu yönünden Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.02.2023 tarihinde karar verildi.