Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2022/4589 · K. 2023/2177

9. Ceza Dairesi         2022/4589 E.  ,  2023/2177 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı HÜKÜM : Beraat Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.10.2019 tarihli ve 2019/389 Esas, 2019/459 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 03.02.2020 tarihli ve 2020/36 Esas, 2020/162 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafisinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 2. Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 25.10.2021 tarihli ve 2021/13420 Esas, 2021/8628 Karar sayılı ilâmıyla; ''Mağdurenin aşamalarda başka delillerle desteklenmeyen soyut beyanları, iddia edilen eylem gerçekleştikten yaklaşık beş hafta sonra adli makamlara başvurulması şeklinde gerçekleşen olayın intikal tarzı ve zamanı, tanık anlatımları, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, ilk derece mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararının yerinde olmadığı'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.01.2022 tarihli ve 2021/724 Esas, 2022/23 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Dosya içerisinde yer alan videoya bakıldığında mağdurenin telaşlı bir şekilde üstü çarşaflı olacak şekilde evden çıkması ve anal bölgede fissür bulunması dikkate alındığında cinsel ilişkinin zorla yapıldığı, sanığın üzerine atılı suçtan dolayı cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Doktor raporları, dosya içerisinde yer alan video ve sanık tarafından atılan mesajlar ile taraflar arasında olay öncesinde husumet olmadığı nazara alındığında mağdurenin beyanlarının esas alınarak sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. C. Sanık Müdafisinin Temyiz İstemi Sanığın gözaltında ve tutuklu kaldığı süreler gözönüne alındığında hazine aleyhine tazminat davası açabileceğine dair bilgilendirmenin ilk derece mahkemesinin gerekçeli kararında belirtilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın 112 acil müdahale ekibinde görevli teknisyen olarak çalıştığı, katılanın kardeşinin rahatsızlığı nedeniyle katılan ile tanıştıkları, daha sonra arkadaşlıklarının sürdüğü, katılanın olay günü sanığın evine gittiği, burada sanık tarafından katılana votka içirtildiği, bilahare sanığın katılan ile yakınlaşmak istediği, katılanın kabul etmemesi üzerine zorla anal yoldan cinsel istismarda bulunduğu iddiasıyla kamu davası açılan olayda; Olayın yargılama makamlarına intikal süresi, sanığın yargılama esnasında alınan tutarlı savunmalarında istikrarlı bir şekilde üzerine atılı suçu kabul etmediği, cinsel muayene raporuna göre mağdurede tespit edilen lezyonun fiili livata ile meydana gelebileceği gibi fiili livatanın gerçekleşmediği durumlarda da meydana gelebileceğinin belirtildiği, sanığın üzerine atılı suç bakımından soyut beyanlar dışında dosyada başkaca somut hiçbir delilin bulunmadığı, bu durumun sanık lehine oldukça büyük ve giderilemeyen bir şüphenin doğmasına neden olduğu, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşıldığından mahkemece beraatine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.01.2022 tarihli ve 2021/724 Esas, 2022/23 Karar sayılı kararında katılan vekili, sanık müdafisi, katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.04.2023 tarihinde karar verildi.