Yargıtay 6. Ceza Dairesi · E. 2022/4767 · K. 2024/1566

6. Ceza Dairesi         2022/4767 E.  ,  2024/1566 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/3936 E., 2020/2967 K. SUÇ : Nitelikli yağma HÜKÜM : İstinaf isteminin esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince nitelikli yağma suçuna teşebbüsten verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü; I. HUKUKÎ SÜREÇ A.İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2019/19843 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ( 5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (e) ve (h) bentleri, 53 üncü maddesi gereğince cezalandırılmaları için kamu davası açılmıştır. B.İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.09.2019 tarihli ve 2019/230 Esas, 2019/384 Karar sayılı kararıyla; sanık hakkında, nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (d) ve (h) bentleri, 35 inci maddesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna karar verilmiştir. C. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 8. Ceza Dairesinin 01.12.2020 tarihli ve 2019/3936 Esas, 2020/2967 Karar sayılı kararıyla; sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrası (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden 1.5271 sayılı Kanun'un 150 nci maddesi uyarınca soruşturma aşamasında sanığın savunması zorunlu müdafii atanmadan alındığından geçersiz olduğu, 2. İsnat olunan suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığı, 3.Sanığın suç işlime kastının bulunmadığına, yağma suçunun unsurlarının oluşmadığına, İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1. Sanığın şikâyetçinin torunu olduğu, sanığa 23 yıldır şikayetçinin baktığı, aynı evde birlikte yaşadıkları olay günü sanığın alkollü olarak eve gelip sanıktan para istediği, şikayetçinin parası olmadığını söylemesi üzerine sanığın şikayetçiyi yumruklayarak ve şikayetçinin saçını çekerek " bana para vereceksin " dediği anlaşılmıştır. 2. Şikâyetçinin yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir olduğunun tespit edildiği 22.01.2019 ve 27.03.2019 tarihli raporlar dava dosyasında bulunmaktadır. 3. Sanığın suçlamayı tevil yoluyla ikrar ettiği anlaşılmıştır. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümde kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE 1.5271 sayılı Kanun'un 150 nci Maddesi Uyarınca Soruşturma Aşamasında Sanığın Savunması Zorunlu Müdafii Atanmadan Alındığından Geçersiz Olduğundan Hükme Esas Alınamayacağı ve İsnat Olunan Suçu İşlediğine Dair Her Türlü Şüpheden Uzak Delil Bulunmadığına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden; Sanığın kovuşturma aşamasında alınan tevil yoluyla ikrar içeren savunması, müştekinin olayın sıcaklığı ile alınan beyanı ve Olay ve Olgular bölümünün (A) paragrafının 2 numaralı bendinde bilgilerine yer verilen rapor ve toplanan tüm delillerin gerekçeli kararda tartışıldığı, suçun kesin delillerle sanık tarafından işlendiğinin saptandığı, eksik veya araştırılacak bir delil kalmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebeplerine yönelik aykırılık bulunmamıştır. 2.Sanığın Suç İşleme Kastının Bulunmadığına ve Yağma Unsurlarının Bulunmadığına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden; Yağma suçları 5237 sayılı Kanun'un 148, 149 ile 150 nci maddelerinde düzenlenmiştir. Yağma başkasının zilliyetliğindeki taşınabilir malı zilliyetin rızası olmadan faydalanmak amacıyla cebir ve tehdit ile yarar sağlamak maksadıyla alınmasıdır. 5237 sayılı Kanun'un 148 inci maddesinin birinci fıkrasında yağma suçu temel şekli, ikinci fıkrasında senet yağması, üçüncü fıkrasında cebir karinesine yer verilmiştir. 5237 sayılı Kanun' un 149 uncu maddesinde yağma suçunun nitelikli halleri düzenlenmiştir. 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinde hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amaçlı yağma ile değer azlığı yaptırıma bağlanmıştır. Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; şikâyetçinin olayın sıcaklığı ile alınan beyanı, sanığın müdafi huzurunda alınan beyanı, Olay ve Olgular başlığı altında değinilen delillere göre sanığın şikâyetçiden para istediği, şikâyetçinin paranın olmadığını söylemesi üzerine, sanığın bilerek ve isteyerek şikâyetçiye cebir uygulayarar para almaya çalıştığının anlaşılması karşısında sanıkların eylemlerinin sabit olduğu belirlendiğinden, sanık müdafiinin temyiz sebeplerine yönelik aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 01.12.2020 tarihli ve 2019/3936 Esas, 2020/2967 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288 ve 289. maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 08.02.2024 tarihinde karar verildi.