Yargıtay 10. Ceza Dairesi · E. 2022/4926 · K. 2023/8798

10. Ceza Dairesi         2022/4926 E.  ,  2023/8798 K. "İçtihat Metni" T U T U K L U İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükümlerin onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Bakırköy 18. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.10.2021 tarihli ve 2020/266 Esas, 2021/368 Karar sayılı kararı ile sanık ...'ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 16 yıl 6 ay hapis ve 33.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 13.01.2022 tarihli ve 2021/3027 Esas, 2022/109 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Her türlü şüpheden uzak somut delil bulunmadığına, 2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 14.05.2020 tarihinde kolluk görevlilerinin Aydın ve Tunahan isimli şahısların uyuşturucu madde sattıklarına yönelik duyumlar almaları üzerine belirtilen adrese gittikleri, yapılan takip neticesinde haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlem yapılan Engin, Murat ve Ersin'in ağaçlık alanda beklemekte olan sanıkların yanına gittiklerinin, bu şahısların tokalaşırken sanık ...'a para verdiklerinin, diğer sanık ...'ın ise yakınlarında bulunan taşın altına yöneldiğinin görüldüğü, sanık ... uyuşturucu maddeyi çıkaracağı sırada polislerin müdahale ettiği, taşın altından 6 parça eroinin ele geçirildiği; 12.06.2020 günü sanık ...'ın dedesi olan ...'un, torunu olan Tunahan ile aynı adreste ikamet ettiklerini, evde uyuşturucu madde bulduklarını beyan etmekle ihbarda bulunması üzerine kolluk kuvvetlerinin ilgili adrese giderek 60 parça eroini teslim aldıkları olaylarda, sanıklar hakkında isimleri de verilmek suretiyle uyuşturucu ticareti yaptıklarına yönelik duyum alınmış olması, şahıslar arasında para alışverişinin net olarak görülmesi, Tunahan'ın taşın altından uyuşturucu maddeyi alırken polislerin müdahale etmiş olması, sanıkların savunmalarında uyuşturucu sattıklarını kabul etmeseler de, bulunan uyuşturucuların kendilerine ait olduğunu kabul etmiş olmaları, Ersin'in soruşturma aşamasında verdiği beyanı, sanıkların diğer şahıslar Engin ve Murat'ın arkadaşları olduğunu beyan etmelerine karşın bu şahısların sanıkları tanımadıklarına yönelik beyanları, sanık ...'ın ikametinde bulunan uyuşturucu maddelerin parçalar halinde olması ve miktarının kullanım sınırlarının çok üzerinde olması, tanık ...'un beyanları, sanık ...'ın ikrar içeren savunmaları, olay ve ev arama tutanakları ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanık ...'ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden Sanık müdafiinin, kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanığın 19.07.2023 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmıştır. B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. V. KARAR A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 13.01.2022 tarihli ve 2021/3027 Esas, 2022/109 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 18.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.10.2023 tarihinde karar verildi.