Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2022/4953 · K. 2024/9487

11. Ceza Dairesi         2022/4953 E.  ,  2024/9487 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/2019 E., 2021/847 K. SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.02.2015 tarihli ve 2014/253 Esas, 2015/130 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 155 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; sanık ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.02.2015 tarihli ve 2014/253 Esas, 2015/130 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii ve sanık ... Karataş tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 26.11.2019 tarihli ve 2019/5285 Esas, 2019/12877 Karar sayılı kararı ile uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerekliliği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3.Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2021 tarihli ve 2019/2019 Esas, 2021/847 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A.Sanık ... müdafinin temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine ve beraatine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Sanık ... müdafinin temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, dosya kapsamında mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına ve eksik inceleme sonucu mahkumiyetine hükmedildiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Sanık ...'ın, katılanın yetkilisi olduğu ... Ticaret Limited Şirketi'nde şoför olarak çalıştığı, ... plaka sayılı otobüsün kış sezonunda fazla yolcu bulunmaması nedeniyle firma tarafından seferlerden alıkonulduğu ve bu süreç içerisinde katılanın, sanık ...'den otobüsün Ankarada muhafazasını istediği, sanık ...'nin de bu amaçla otobüsü sanık ...'a teslim ettiği, sanık ...'in de otobüsü Eryaman da bulunan ikametgahının önüne park ettikten sonra sanık ...'nin azmettirmesi neticesinde sahte plakayla 15.11.2010 tarihinde saat 04.58 de Hatay Cilvegözü Sınır Kapısından çıkış yaparak Suriye'ye götürdüğü, sanıkların bu şekilde üzerlerine atılı suçu işledikleri iddia olunmuştur. 2. Sanık ...'ın kullanmış olduğu hattın baz bilgileri ile suça konu otobüsün GPRS kayıtlarının karşılaştırmasında; sanığın otobüsü Eryaman'dan Hatay Cilvegözü Sınır Kapısına kadar takip ettiği tespit edilmiştir. 3. Dosya bozma sonrası Uzlaştırma Bürosu'na gönderilmiş, ancak taraflar arasında uzlaşma sağlanamamıştır. 4. Mahkeme tarafından; sanık ...'ın suç tarihinde suça konu otobüsle birlikte hareket ederek otobüsün Suriye'ye çıkarılmasına iştirak etmesi, katılanın aracın plakalarının sanık ... tarafından Bodrum'a getirildiğini beyan etmesine rağmen sanık ...'nin aracın plakalarının otobüsün üzerinde olduğunu ve kontak anahtarının ...'de bulunduğu beyan etmesi, Mercedes firmasının cevabi yazısında aracın düz kontak yapılıp çalıştırılmasının mümkün olmadığının belirtilmesi, 14.11.2010 tarihinde sanık ... ile sanık ...'in 3 kez uzun süreli görüşme yaptığının anlaşılması ve sanık ...'nin aracın Ankara'da kaybolmasına rağmen Ankara'da herhangi bir suç ihbarında bulunmaması karşısında sanıkların üzerlerine atılı suçları birlikte işledikleri kanaatine varılarak temyize konu mahkumiyet hükümleri kurulmuştur. IV. GEREKÇE Katılan ...'ın, üzerinde ipotek bulunan suça konu aracı şirketlerinde şoför olarak çalışan sanık ...'a kış sezonunda fazla yolcu bulunmaması nedeniyle emniyetli bir yerde muhafaza etmesi için verdiğini beyan etmesi karşısında; suça konu aracın sanık ...'a ifa ettiği bir hizmet veya meslek dolayısıyla tevdi ve teslim edilmediği anlaşılmakla sanıkların eyleminin iştirak halinde 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağı belirlenerek yapılan incelemede; Katılan ...'ın 29.05.2014 tarihli duruşmada sanık ...'tan şikayetçi olmadığını ancak sanık ...'dan şikayetinin devam ettiğini beyan etmesi karşısında; 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarıca söz konusu şikayetten vazgeçmenin diğer sanık ...'a da sirayet edeceği anlaşılmakla, sanıklara, şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2021 tarihli ve 2019/2019 Esas, 2021/847 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,10.07.2024 tarihinde karar verildi.