Yargıtay 5. Ceza Dairesi · E. 2022/5293 · K. 2023/7907

5. Ceza Dairesi         2022/5293 E.  ,  2023/7907 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN; MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/748 Esas, 2022/1003 Karar KATILANLAR : Tarım ve ..., Sınırlı Sorumlu ... Köyü Tarımsal Kalkınma Kooperatifi SUÇTAN ZARAR GÖREN : Hazine SUÇLAR : Zincirleme nitelikli zimmet HÜKÜMLER : 1) Çanakkale 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.02.2022 tarihli ve 2021/5 Esas, 2022/103 sayılı Kararı ile; sanıklardan Mehmet ve İsmail hakkında atılı suçtan beraat, Mustafa ve İdris hakkında zincirleme basit zimmet suçundan mahkûmiyet 2) Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 05.04.2022 tarihli ve 2022/748 Esas, 2022/1003 sayılı Kararı ile; sanıklardan ...,... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik istinaf başvurularının esastan reddi, Mustafa ve İdris hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurularının ise düzeltilerek esastan reddi TEMYİZ EDENLER : Sanıklar İdris ve ... müdafii, katılan ... ve ... vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, onama Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 05.04.2022 tarihli ve 2022/748 Esas, 2022/1003 sayılı Kararının, sanıklar ... ve ... müdafii ile katılan ... ve ... vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde: Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın (2709 sayılı Kanun) 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 231 inci maddesinin ikinci fıkrası, 232 nci maddesinin altıncı fıkrası ve 291 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır", aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295 inci maddesinin birinci fıkrasında ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" şeklindeki düzenlemeler karşısında; Katılan ... ve ... vekiline 16.04.2022 tarihinde tebliğ olunan hükümde 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de ihtar edilmediği anlaşıldığından, katılan ... ve ... vekiline yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde "5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca gerekçeli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği" hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, Temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iadesinin temini için dosyanın Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, Oy birliğiyle, 05.07.2023 tarihinde karar verildi.