Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2022/5466 · K. 2024/1399

8. Ceza Dairesi         2022/5466 E.  ,  2024/1399 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1416 E., 2021/1774 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Alanya Cumhuriyet Başsavcılığının 05.01.2021 tarihli iddianamesi ile, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması talep olunmuştur. 2. Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.03.2021 tarihli kararı ile sanığın atılı suçlardan mahkûmiyetine karar verilmiştir. 3. İlgili kararın sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısı tarafından istinafı üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16.06.2021 tarihli kararı ile, duruşmalı incelemede, sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği; suçun sabit olduğuna, diğer suçlar yönünden verilen hükümlerin kesinleşmiş olması nedeniyle temyiz edemediklerine ilişkindir. III. OLAYLAR VE OLGULAR 1. Dava konusu olay, sanığın, eşi olan katılana adli emanetteki bıçağı fırlattıktan sonra, katılanın koluna çarparak düşen bıçağı boğazına dayayıp ölümle tehdit ettiği, sonrasında ikamet kapısını kilitleyip anahtarı alarak evden çıkmasına engel olduğu, "benim tersime gelme, yoksa seni öldürürüm, polisi de çağırırsan onlar kapıyı açana kadar seni öldürürüm burada, isterse özel tim gelsin" diyerek tehditlerine devam edip, yanından geçmekte olan katılanın ayağına tekme attığı, bir süre sonra boğazındaki çizik ve ağrıları nedeniyle hastaneye gitmek istediğini söyleyen katılana evin anahtarını vererek serbest bıraktığı iddiasına ilişkindir. 2. Katılana ait 24.12.2020 ve 25.12.2020 tarihli doktor raporlarında, boyunda 10 cm çizik, sol ayakta şişlik, kızarıklık tarifi ile mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı kayıtlıdır. 3. 24.12.2020 tarihli rızaen teslim tutanağında, katılanın, sapı 12 cm, kesici kısmı 19 cm olan ekmek bıçağını görevlilere teslim ettiği yazılıdır. 4. Sanık savunmasında, bıçağı duvara attığını, ayağına tekme attığını, Cumhuriyet Başsavcılığındaki ifadesinde, eline geçen bıçağı eşine attıktan sonra birşey hatırlamadığına ve eşinin söylediklerinin doğru olduğuna dair sözlerini barışma ihtimali nedeniyle söylediğini, eşinin anahtarı istemesi üzerine verdiğini beyan etmiştir. A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü Sanığın eylemleri sabit görülüp, atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm isabetli bulunmamış ve duruşmalı incelemede, atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle beraatine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Mağdurun aşamalarda alınan istikrarlı beyanları, adli muayene raporu, sanığın tevil yollu ikrar içeren savunması ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın tartıştığı eşini, adli emanetteki bıçağı fırlattıktan ve boğazına dayayıp tehdit sözleri de sarfettikten sonra ikamet kapısını kilitlemek suretiyle hürriyetinden yoksun kıldığı ve sonrasında tekrardan katılana tekme atarak basit şekilde yaraladığı anlaşılan olayda, sanığın katılan tarafından kendisine hakaret edildiğine dair aksi ispatlanamayan beyanı karşısında, sanığın eylemlerinin kül halinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentlerinde yer alan silahla, eşe karşı, cebir uygulamak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, öncesinde bıçağı katılana fırlatarak yaralamaya teşebbüs ve silahla tehdit eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olduğu ayrı bir suç olarak değerlendirilmeyeceği, 5237 sayılı Kanunun 44 üncü maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri gereğince, birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği nazara alınarak, temel hapis cezası alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.06.2021 tarihli kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.02.2024 tarihinde karar verildi.