İçtihatYargıtay2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2022/5693 · K. 2025/5677
- Esas No
- 2022/5693
- Karar No
- 2025/5677
- Karar Tarihi
- 07.04.2025
Karar Metni
2. Ceza Dairesi 2022/5693 E. , 2025/5677 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/655 E.,2022/151 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanık ve müdafiine, 26.10.2014 tarihinde tefhim edilen hükmü, sanık 20.03.2022, sanık müdafii 22.03.2022 tarihinde temyiz etmiş ise de, sanık hakkında kurulan hüküm fıkrasında temyizin, kanun yoluna başvuru süresinin on beş gün şeklinde belirtilerek yanıltmaya neden olunması nedeniyle temyiz başvurularının süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Hükümlü hakkında yargılamanın yenilenmesi üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulü ile yeniden yapılan yargılama sonucunda, toplanan delillerin değerlendirilmesi neticesinde önceki kararda değiştirilebilecek bir husus bulunmadığının anlaşılması hâlinde, 5271 sayılı Kanun'un 323/1. maddesinde “Yeniden yapılacak duruşma sonucunda mahkeme, önceki hükmü onaylar veya hükmün iptali ile dava hakkında yeniden hüküm verir.” şeklinde yer alan hükme aykırı olarak önceki hükmün aynen onaylanmasına karar verilmesi yerine yeniden hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının bütünüyle hükümden çıkarılarak yerine ''5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 323/1. maddesi gereğince, Konya (Kapatılan) 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.06.2015 tarihli 2015/155 Esas ve 2015/521 Karar sayılı kararının aynen onaylanmasına" cümlesinin hükümlere eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.