Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2022/5700 · K. 2023/1872

8. Ceza Dairesi         2022/5700 E.  ,  2023/1872 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : Mahkûmiyet Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1-... Cumhuriyet Başsavcılığının 10.11.2014 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, beşinci fıkrası ,54 üncü maddesi ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır. 2.... Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.09.2015 tarihli kararı ile sanık ... hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi,62 nci maddesinin birinci fıkrası ,53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 4 Ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, sanık ... hakkındaa cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ,51 inci maddesinin birinci, üçüncü ve altıncı fıkraları, 54 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 Ay hapis cezası ile cezalandırılmasına cezanın ertelenmesine ve müsadereye karar verilmiştir. 3.... Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.09.2015 tarihli kararının sanıklar ...,... ve katılan ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 15.02.2022 tarihli ve 2019/13566 Esas, 2022/2707 Karar sayılı kararı ile "…a-Sanıkların atılı suçu cinsel amaçla işlediklerinin anlaşılması karşısında haklarında TCK.nın 109/5. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, b-Cebir kullanmak suretiyle atılı suçu işleyen sanık ... hakkında temel cezanın TCK'nın 109/2. maddesi yerine 109/1. maddesi uyarınca belirlenmesi..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 4.... Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2022 tarihli kararı ile sanıklar hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, beşinci fıkrası,62 nci maddesinin birinci fıkrası ,63 üncü maddesi, 54 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba ve müsadereye karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Sanık ...'nın temyiz istemi dosya kapsamında cinsel istismarda bulunduğuna ve kastına yönelik delil bulunmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmasını gerektirir delil olmamasına karşın bundan cezalandırılmasının adalet ve hakkaniyete aykırı olduğuna vesaireye ilişkindir. 2.Sanık ...'ın temyiz istemi kız kaçırma olayıyla hiçbir alakasının bulunmadığına, tanık anlatımlarının gerçek dışı olduğuna, araştırmalarına göre sanık ...'la Yeliz'in birbirlerini sevip evlenmek isteyip paraları olmadığı için kaçmaya karar verdikleri ve kendisinin bu olayla alakası olmadığına, kararın bozularak müsadere işleminin kaldırılmasına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1.Dava konusu olay sanık ...'nin olay günü katılanın evine misafir olarak gidip bir süre oturduktan sonra kalktığı ,katılanın yolcu etmek için kapıya çıktığı esnada sanık ...'nin katılanın ağzını kapatarak zorla minübüsüyle bekleyen sanık ...'ın aracına kimliği tespit edilemeyen iki kişi ile birlikte bindirip Damal ilçesi ... köyünden,... ilçesi ... köyüne götürdükleri iddiasına ilişkindir. 2.Katılan hakkında 30.10.2014 tarihli raporda sol el serçe parmağı dorsal yüzde distan uçta abrazyon,sol kol içyüzde iki adet 0,5x0.5 cm morluk,sol ayak dorsal yüzde 0,4 cmx 3m morluk,sol ayak metazarsalde hassasiyet bulunduğu, basit tıbbi müdahaleyle giderilebileceği bildirilmiştir. 3.Soruşturma aşamasında kolluk olay yerinde inceleme yapmış 20.10.2014 tarihli tutanak düzenlemiş,tanık beyanları ışığında suçun işlenmesinde kullanılan minübüse ait görgü tespit tutanağı düzenlenmiştir. IV. GEREKÇE 1.Sanık savunmaları tanık ve katılan beyanları ile tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden olay günü sanıkların iştirak halinde sanık ...'nin ilgisi olduğu katılan ...'yi cinsel amaçla sanık ...'ın sahibi olduğu minübüse zorla bindirerek Damal ilçesi ... köyünden ... İlçesi ... köyüne götürdükleri anlaşıldığından ilk derece mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2022 tarihli kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.04.2023 tarihinde karar verildi.