Yargıtay 8. Hukuk Dairesi · E. 2022/5755 · K. 2024/5419

8. Hukuk Dairesi         2022/5755 E.  ,  2024/5419 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi KARAR : İstinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine İLK DERECE MAHKEMESİ : Durağan Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki tapusuz taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı Hazine tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: K A R A R Dava; tapusuz taşınmazın tescili davasıdır. Davacılar; Sinop ili, Durağan ilçesi, Akçabük köyü ... Mahallesindeki, doğusunda kuru dere ve çalılık, güneyinde Durağan-Boyabat karayolu, batısında 730 nolu parsel ve yol kuzeyinde kuru dere ve ...'a ait taşınmaz ile çevrili bulunan tahmini 7 dönümlük taşınmazın kendilerine ait olduğunu, köylerinde yapılan kadastro çalışmalarında davaya konu yerin kadastro harici olarak boş bırakıldığını, davaya konu olan taşınmazı, 1978 yılında babalarının ölümünden sonra çocukları olarak kullanmaya başladıklarını, tarım arazisi olarak babalarının ve kendilerinin eklemeli zilyetlikle beraber 30-35 yıldır davasız, çekişmesiz ve aralıksız olarak taşınmazı kullandıklarını belirterek taşınmazın eşit hisseli olarak kendi adlarına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir. Yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince; keşif, mahalli bilirkişi ve tanık beyanı ile bilirkişi raporu doğrultusunda dava konusu taşınmazın 1990 yılı itibariyle imar ihya edildiği, bugüne kadar zilyetliğin devam ettiği, tarımsal amaçlı kullanıldığı, davacılar tarafından dava tarihine kadar 20 yıldan fazla süre ile koşullarına uygun olarak kullanıldığının yerel bilirkişi ve tanıklar tarafından belirtildiği, yaklaşık 30 yıl kadar önce arazi düzlenerek ekilip biçilmek suretiyle tarım arazisi olarak kullanılmaya başlandığı ve imar ve ihyanın 30 yıl önce tamamlandığı, dava konusu taşınmazın özel mülkiyete konu olabilecek yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararı; mahkemece verilen kararın yeniden karar verilmek üzere kaldırılması talebiyle istinaf edilmiştir. Samsun Bölge Adliye Mahkemesince; İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan orman bilirkişi raporunda en eski tarihli hava fotoğrafı olan 1955 tarihli hava fotoğrafının incelenmesinde taşınmaz üzerinde kapalılık oluşturmuş orman tespit edildiği ve en eski tarihli hava fotoğrafına göre taşınmazın orman sayılan araziler içerisinde kaldığı belirtilmiş olmasına göre öncesi orman sayılan yerlerin zilyetlikten kazanılmasının hukuken mümkün olmayacağından davacılar yararına 3402 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşmediği gerekçesiyle 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) 353/1-b-2 nci maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden esas hakkında karar verilmesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Davacılar vekili, dava konusu taşınmazın orman ile ilgisinin olmadığı, zilyetlikle kazanım koşullarının oluştuğu gerekçesiyle kararı temyiz etmiştir. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. SONUÇ: Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, 80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 346,90 TL'nin temyiz edenden alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 30.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.