Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2022/5801 · K. 2024/2166

11. Hukuk Dairesi         2022/5801 E.  ,  2024/2166 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi SAYISI : 2020/1278 Esas, 2022/914 Karar DAVA TARİHİ :13.07.2015 HÜKÜM : Yeniden esas hakkında kurulan hüküm ile davanın kısmen kabulü İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi (Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi sıfatı ile) SAYISI : 2015/1061 E., 2020/62 K. Taraflar arasındaki markaya tecavüzün durdurulması ile maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2012/52928 sayılı "Ciğerci ..." ibareli tanınmış tescilli markanın sahibi olduğunu ve faaliyetlerini Eskişehir ilinde sürdürdüğünü, davalının ise Kütahya'da "Ciğerci ..." markası altında faaliyet gösterdiğinin öğrenildiğini, davacının, bu kullanıma izninin ya da rızasının bulunmadığını, davalıya, müvekkilinin marka hakkına tecavüz teşkil eden kullanımlarına son vermesi için ihtarname gönderildiğini, ancak davalının müvekkili markasını kullanmaya devam ettiğini ileri sürerek, müvekkilinin marka hakkına tecavüz sayılan fiillerin durdurulmasına, davalının iş yerinde "Ciğerci ..." markasının yer aldığı reklam, tabela ve levhalarına, kartvizitlere, tanıtıcı broşürler ile sair evrak ve belgelere, iş yerinde kullanılan demirbaşlara, tabak ve diğer bilumum malzemelere el konulmasına, müvekkilinin markasının bunlardan silinmesine, davalının kullandığı facebook/Antepliciğerciahmet hesabına erişimin durdurulmasına, hesabın kapatılmasına, müvekkili markasının bu hesaptan silinmesine, davalının kullandığı www.ciğerciahmet.net adlı internet sitesine erişimin durdurulmasına, internet sitesinin kapatılmasına, müvekkilinin markasının bu adresten silinmesine, hükmün ilanına, 10.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, maddi tazminat talebini 20.115,94 TL olarak ıslah etmiştir. II. CEVAP Davalı süresinde cevap vermemiş olup, vekili yargılama sırasındaki beyanlarında davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kısmen kabulüne, davalının işlettiği iş yerinde, davacı adına tescilli marka olan ''Ciğerci ...'' markasına tecavüz ettiğinin tespitine, ''Ciğerci ..." markasının yer aldığı reklam, tabela, kartvizit, tanıtıcı broşür, iş yerinde kullanılan demirbaşlara, malzemelere el konulmasına ve bunlardan "Ciğerci ..." 'markasının silinmesine, davalının kullandığı facebook/Antepliciğerciahmet hesabına erişimin durdurulmasına, hesabın kapatılmasına, davacıya ait "Ciğerci ..." markasının bu hesaptan silinmesine, davalının kullandığı www.ciğerciahmet.net adlı internet sitesine erişimin durdurulmasına, hesabın kapatılmasına, davacıya ait "Ciğerci ..." markasının bu hesaptan silinmesine, karar kesinleştiğinde, hüküm özetinin ilanına, 7.000,00 TL manevi tazminatın, 20.115,94 TL maddi tazminatın haksız fiil tarihi 14.09.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin, "Ciğerci ..." adında işletmiş olduğu hiçbir ticari işletmesi bulunmadığı gibi bu isimden elde edilmiş herhangi bir maddi gelirinin de olmadığını, bu nedenle davanın husumetten reddinin gerektiğini, dava dosyasında birçok kez bilirkişi raporu alındığını, alınan her bilirkişi raporunun davacı tarafın aleyhine olmasına rağmen, bu bilirkişi raporlarına itibar edilmediğini, davacının ticari faaliyetini yürüttüğü işyerinin Eskişehir ilinde bulunduğunu, müvekkilinin ise Kütahya ilinde yaşadığını, müvekkilinin üzerine kayıtlı bu isimde bir işyeri olmadığı gibi Eskişehir iliyle hiçbir bağlantısının da bulunmadığını, ortalama tüketici kesimi tarafından karıştırılma ihtimalinin olmadığını, mahkemenin bu hususları hiç değerlendirmeden hüküm kurduğunu, ayrıca davacı tarafın, kendi markasına benzer 6 ayrı ismi tescil ettirerek kötü niyetli bir şekilde marka yedeklemesi yaptığını, istinaf konusu dava açıldıktan sonra da "Antepli Ciğerci ..." isimli markayı da kendi adlarına yedekleme amacı ile tescil ettirdiğini, görüldüğü üzere, davacı tarafın tamamen kötü niyetli olup, bu işten rant elde ettiğini ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı tarafından iş yerinde ve internet ortamında "Gaziantep Mutfağı Antepli Ciğerci ..." ibaresinin markasal olarak kullanıldığı, bu kullanımda "Antepli Ciğerci ..." ibaresinin öne çıkarıldığı, söz konusu davalı kullanımı ile davacı adına tescilli "Ciğerci ..." ibareli marka arasında karıştırılmaya yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğu, davalı kullanımının gerçekleştiği lokantacılık hizmetlerinin de davacının markasının kapsamındaki 43. sınıf hizmetlerle aynı olduğu, buna göre markaya tecavüzün gerçekleştiği, esasen dava konusu eylemleri nedeniyle davalı hakkında ceza davası da açıldığı ve Kütahya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/600 E., 2017/41 K. sayılı kararı ile sanığın markaya tecavüz suçunu işlediği gerekçesiyle mahkumiyetine karar verildiği, bu kararın istinaf incelemesi sonucunda kesinleştiği, ceza hakimince tespit edilen maddi vakıalarla hukuk hakimin bağlı olduğu da gözetildiğinde, markaya tecavüz eyleminin sübut bulduğu, her ne kadar davalı vekilince tecavüzün gerçekleştiği iş yerinin davalıya ait olmadığı ve bu nedenle kendisine husumet yöneltilemeyeceği istinaf dilekçesinde ileri sürülmüş ise de gerek anılan ceza mahkemesi kararı, gerekse de davalının açıkça işletmenin kendisi tarafından işletildiği yönündeki beyanları gözetildiğinde bu istinaf itirazının da yerinde bulunmadığı, "Ciğerci ..." ibareli markanın davacı adına tescilli olduğu gözetildiğinde, bu markanın ve benzeri ibarelerin davacı tarafından kötü niyetli şekilde tescil ettirildiği yönündeki istinaf itirazına da itibar edilemeyeceği, tarafların ekonomik durumları, ihlal olunan hakkın mahiyeti, davalı kullanımının niteliği gözetildiğinde, mahkemece hüküm altına alınan manevi tazminatın somut olayın özelliklerine ve hakkaniyete uygun bulunduğu, davacı tarafça, 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 66 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca markaya tecavüz edenin, markayı kullanmak yoluyla elde ettiği kazanca göre yoksun kalınan kazancın tespitini istediği, mahkemece her ne kadar ihlalin devam ettiği gerekçesi ile 26.04.2018 tarihine kadar hesaplama yapılmış ise de dava tarihinden sonraki kullanımlar nedeniyle tazminat hesabı yapılmasının doğru olmadığı, bu itibarla davalı iş yerinin açılışının resmi kayıtlara göre 16.06.2015 tarihi olduğu, ilk ürün satışının ise 01.07.2015 tarihinde gerçekleştiği, bu tarihten davanın açıldığı tarihe kadar ki süre için maddi tazminatın hesaplanması gerektiği, belirtilen bu dönemde davalının elde ettiği bir kârının bulunmadığının dosyada mevcut raporlarda açıklandığı, bununla birlikte, davaya konu tecavüz eyleminin, davacı marka sahibinin iktisadi menfaatinin muhtemel zarar görme tehlikesine yol açması nedeniyle davacının maddi zarara uğradığının kabulü gerekmekte olup, dosya kapsamından bu zararın hesaplanmasının mümkün olmadığı, bu durumda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci maddesi uyarınca, uğranılan maddi zararın miktarı zarara uğrayan tarafından tam olarak ispat edilemediğinden, hakimin, somut olayın olağan akışını ve zarar görenin aldığı önlemleri göz önünde tutarak, zararın miktarını hakkaniyete uygun olarak belirlemesi gerektiğinden, somut olayın özellikleri, bu kapsamda davacı markasının ekonomik önemi, davalı tecavüzünün nitelik ve boyutu, tecavüzün süresinin 13 gün olması gözetildiğinde, 1.000,00 TL maddi tazminatın anılan kanun maddesi kapsamında hakkaniyete uygun düştüğü gerekçesiyle yeniden esas hakkında kurulan hüküm ile; davanın kısmen kabulüne, ...'ın işlettiği ... ... Mahallesi Mazlum Sok. No:2/11 Kütahya adresindeki işyerinde davacı adına tescilli marka olan ''Ciğerci ...'' markasına, bu ibareyi haksız olarak kullanmak suretiyle tecavüz ettiğinin tespitine, ''Ciğerci ...'' markasının yer aldığı reklam, tabela, kartvizit, tanıtıcı broşür, işyerinde kullanılan demirbaşlara, malzemelere el konulmasına ve bunlardan "Ciğerci ..." markasının silinmesine, davalının kullandığı facebook/Antepliciğerciahmet hesabınına erişimin durdurulmasına, hesabın kapatılmasına, davacıya ait ''Ciğerci ... ''markasının bu hesaptan silinmesine, davalının kullandığı www.ciğerciahmet.net adlı internet sitesine erişimin durdurulmasına, hesabın kapatılmasına, davacıya ait ''Ciğerci ..." markasının bu hesaptan silinmesine, karar kesinleştiğinde, hüküm özetinin masrafı davalı tarafça karşılanmak üzere tirajı 100.000'in üzerinde olan ülkenin her tarafında yayınlanan bir gazetede bir defaya mahsus olmak üzere ilanına, ilan hakkının, kararın kesinleşmesinden sonra üç ay içinde talep edilmezse düşmesine, 7.000,00 TL manevi, 1.000,00 TL maddi tazminatın 14.09.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri 1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; maddi ve manevi tazminat tutarının düşük kaldığını, markaya tecavüzün 13 gün olarak tespitinin yanılgılı olduğunu, gazete ilanının birden fazla yapılması gerektiğini, ceza dosyasının istinaftan geçmek sureti ile kesinleştiğini, müvekkilince davalıya lisans verilmediğini, ceza davasına rağmen davalının kullanımı sona erdirmediğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir. 2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle ve gerekçelerle hükmün bozulmasını istemiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, markaya tecavüzün durdurulması ile maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri. 3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup, taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 18.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.