Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2022/6457 · K. 2024/2010

1. Ceza Dairesi         2022/6457 E.  ,  2024/2010 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/275 E., 2020/95 K. SUÇ : Nitelikli kasten öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükümlerin onanması İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliyesi Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendi uyarınca, hükmolunacak cezaların on yıldan fazla hapis cezasını gerektirdiğinden temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.10.2019 tarihli ve 2018/295 Esas, 2019/384 Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında, maktul ...'e yönelik canavarca hisle ve eziyet çektirerek kasten öldürme suçundan, ''..sanıkların atılı bu suçu işledikleri hususunda soyut iddiadan başka cezalandırmaya yeter kesin nitelikte delil bulunmadığı...'' sebebiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarıca ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir. 2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 20.01.2020 tarihli ve 2019/275 Esas, 2020/95 Karar sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan ... vekilinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz sebepleri; delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek beraat kararları verilmesinin hatalı olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine, sanıkların iştirak iradesi içerisinde hareket ederek planlı bir şekilde maktulü kasten öldürdüklerine, ayrı ayrı mahkûmiyetlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1. Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında maktul ...'e yönelik ''canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürmeye suçunu işlediklerinden bahisle açılan kamu davasında, 28.04.2015 günü saat 21.30 sıralarında ... İlçesi ... Mahallesinden ... istikametine gidiş yolu üzerinde ve ... Mahallesine 300-400 m mesafede meyve bahçesinin köşesindeki yol kenarında barakaya tahmini 3.5 metre yola ise 7 metre mesafede boş arazi üzerinde sırt üstü yatar vaziyette erkek bir şahsa ait cesedin görüldüğü, boynunda kesici alet ile oluşturulmuş derin kesi izinin bulunduğu, sırt bölgesinde de çok miktarda bıçak darbesinin olduğu, ölen erkek şahsa ait cesedin maktül ...'e ait olduğunun anlaşıldığı, maktulün kesin ölüm sebebinin boğazlanma ve kesici delici alet yaralanmasına bağlı kot kesileri ile birlikte iç organ ve büyük damar kesilmesinden gelişen iç ve dış kanama sonucu meydana geldiğinin tespit edildiği, olaydan sonra tüm aramalara rağmen bulunamayan maktulun öldüğü gün kullandığı ve müşteki ...'e ait aracın 08.05.2015 günü 15:30 sıralarında ... İlçesi ... Mevkinde yanmış halde bulunan aracın sadece iskeleti ile koltuk demirleri dışında tamamen yandığının tespit edildiği, Tanık beyanlarında maktul ile akrabası olan sanık ... ile aralarında evli olmalarına rağmen gönül ilişkisinin olduğundan bahisle sanıklar ... ve ...'ın üzerine suç isnadında bulunulduğu, telefon görüşmelerinde gönül ilişkisine dair bulguya rastlanmadığı, olay günü olay yerinde olmadığını beyan eden sanık ...'ın savunmasına karşılık, güvenlik kamera görüntülerinin bulunmadığı, teşhis eden tanık beyanlarına göre sanık ...'ın eşgali ile sanığın yaş, boy, kilo, giyim vs özellikleri itibariyle benzediği ancak sanık olduğu konusunda kesin bir kanaate varılamadığı, maktul ile sanık ...'ın birlikte görüldüğüne dair herhangi bir görüntü kaydının bulunmadığı, soruşturma aşamasında yapılan DNA incelemesinde maktülden alınan numunelerde sanık ...'a ait bir bulguya rastlanmadığı, sanıkların olay tarihinde ve sonrasında aynı baz istasyonunda sinyal almadıkları, aracın yakıldığı mahalde aracın etrafındaki kırık ve yanmış camlar üzerinde parmak izi olmadığı bu hali ile sanıkların bizzat aracı yaktıkları hususunun net bir şekilde tespit edilemeyişi nedeniyle var olan şüphenin sanılar lehine değerlendirileceği, tanık ...'ın maktulun öldürüldüğü gün maktulün yanında sanık ...'ı gördüğünü ifade ederek teşhis etmesi ve olay günü maktulun kullandığı aracın ön sağ koltuğunda oturan tanık...'ın sanık ...'ın eşkal bilgileri vermesi dışında tek başına sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair cezalandırmaya yeterli kesin nitelikte delil olarak değerlendirilemeyeceği, sanık savunmaları, tanıkların değişen anlatımları, olay yeri ve işleniş özellikleri, uzmanlık raporları, hts kayıtları, şüpheden sanık yararlanır ilkesi de gözetilerek tüm dosya kapsamı birlikte nazara alındığında atılı kasten öldürme suçunu sanıkların birlikte olay öncesi fikir ve eylem birliği çerçevesinde müşterek fail sıfatıyla iştirak iradesi kapsamında işlediği hususlarının sabit olmaması nedeniyle ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir. 2. Sanıklar suçlamayı inkar etmişler, tanıkların ve temyiz dışı tarafların beyanları, olay yeri inceleme ve görgü tespit tutanakları, kriminal raporlar, kamera görüntülerinin içerir CD ler ve inceleme tutanakları ve gsm görüşmelerini içerir dökümanlar ve bilirkişi raporları dava dosyasına eklenmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dava dosyasının tekemmül ettirilerek karar verildiği, dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı, sanık ...'ın maktul ... ile gönül ilişkisi içerisinde olduğuna ve bu ilişkinin öldürme eylemine sebebiyet verecek yoğunlukta gerçekleştiğine dair somut bir delilin dosya kapsamında mevcut olmadığı, sanık ...'ın olaydan önce maktul ...'in aracında görüldüğüne ilişkin dinlenen tanıkların verdikleri eşgal bilgilerinin aşamalarda farklılık gösterdiği, bahsedilen kişinin sanık ... olduğu hususunda kesin bir kanaate varılamadığı, gsm hatları ile ilgili incelenen dökümanlardan, sanıkların birbirlerinden farklı baz istasyonlarından baz aldıkları ve birbirleriyle irtibat halinde olmadıklarının tespit edildiği, olay yerinden ve maktulden alınan bulgularda, sanıklara ait DNA profillerine rastlanmadığının Adli Tıp Kurumu raporları ile tespit edildiği, sanıkların suçlamayı kabul etmedikleri, kasten öldürme suçundan elde edilen delilerin sanıkların mahkumiyetlerine yeterli olmadığı ve atılı suçlardan ayrı ayrı beraatlerine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 20.01.2020 tarihli ve 2019/275 Esas, 2020/95 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.03.2024 tarihinde karar verildi.