Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2022/650 · K. 2022/2947

9. Hukuk Dairesi         2022/650 E.  ,  2022/2947 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, davacının davalı Bakanlığa ait hastanede diğer davalı şirkete bağlı temizlik işçisi olarak çalıştığını, davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğunu, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı bir neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı Bakanlık vekili, zamanaşımı ve husumet itirazında bulunduklarını, davacının değişik şirketler ile idare arasındaki hizmet alım sözleşmeleri kapsamında çalıştığını, hizmet alımlarının süreli iş olduğunu, idarenin ihale makamı olup işveren sıfatının bulunmadığını, beyan ederek davanın reddi gerektiğini savunmuştur. Bozma kararı üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 124. maddesine göre davaya dahil edilen diğer davalı şirket vekili, somut olayda sonradan davaya dahil edilmelerinin hatalı olduğunu, davacının işine davalı şirket tarafından son verilmediğini, talep edilen işçilik alacaklarından asıl işverenin sorumlu olduğunun savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, Dairemizin 09.12.2020 tarih, 2017/18818 esas, 2020/17932 karar sayılı bozma kararına uyularak yeniden yapılan toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir. Temyiz Başvurusu: Kararı, davalı ... vekili ile davalı Beydağ Temizlik ve İlaçlama Hizmetleri Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir. Gerekçe: Davalı Beydağ Temizlik ve İlaçlama Hizmetleri Ltd. Şti.’ninTemyiz ve Katılma Yoluyla Temyiz Talebi Yönünden: İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibariyle yürürlükte olan 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7/3. maddesine göre, temyiz edilebilen kararlarına karşı, tebliğ tarihinden başlayarak iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Bu süre içerisinde temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 365. maddesi uyarınca, Yargıtayın bozma kararı üzerine hüküm veren İlk Derece Mahkemesine yahut temyiz edenin bulunduğu yer İlk Derece Mahkemesine verilmesi gereklidir. Mahkeme kararının 15.11.2021 tarihinde usulüne uygun olarak davalı şirkete tebliğ edildiği, ancak temyiz talebinin 08.01.2022 tarihinde iki haftalık temyiz süresi geçirildikten sonra yapıldığı anlaşıldığından, 7036 sayılı Kanun'un 7/3. maddesi ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesi gereğince, süre aşımı sebebiyle davacının temyiz isteminin süre aşımı nedeniyle REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı Beydağ Temizlik ve İlaçlama Hizmetleri Ltd. Şti.'ye iadesine, Davalı vekili davalı Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinin 25.12.2021 tarihinde tebliği üzerine, katılma yolu ile temyiz talebinde bulunmuş ise de somut olayda davacı tarafın temyiz talebi bulunmamaktadır. Katılma yolu ile temyizde kıyasen uygulanan 6100 sayılı Kanunun 348 inci maddesine göre, davalı şirketin diğer davalının temyizine karşı cevap dilekçesi sunarak Bakanlık temyizine katılma yolu ile temyiz talebinde bulunması mümkün olmadığından, katılma yolu ile temyiz isteminin de REDDİNE, Davalı ...’nın Temyiz Talebi Yönünden: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Taraflar arasında davacının yıllık izin ücretine hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusudur. Somut uyuşmazlıkta davacının 11 yıllık çalışma süresi içinde hiç yıllık ücretli izin kullanmadığı kabul edilmiştir. Dosya kapsamında davalı işveren tarafından sunulan yıllık izin defteri sureti bulunmakta olup bu belgede davacının hangi dönemlerde hangi süre ile izin kullandığına yönelik bilgiler yer almaktadır. Davacının imzasını taşıyan yıllık izin defteri, yıllık ücretli iznin kullanıldığının ispatı yönünden delil niteliğindedir. Bu kayıt dikkate alınmadan sonuca gidilmesi hatalı olup kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir. 3-Bir diğer uyuşmazlık fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücretinin ispatı noktasındadır. Mahkemece davacının tanık delili ile ispatlanan fazla çalışma ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti hüküm altına alınmıştır. Yargılama sırasında dinlenen tanıklar davacının bir hafta 4 gün bir hafta 3 gün 16.00-08.00 saatleri arasında çalıştığını ifade etmiş ise de dosya kapsamındaki imzasız puantaj kayıtlarında davacının haftada 6 gün çalışmasının bulunduğu tespit edilmektedir. İşveren tarafından sunulan puantaj kayıtları ile ilgili olarak herhangi bir değerlendirme yapılmadan ve tanık anlatımları ile puantaj kayıtları arasındaki çelişki giderilmeden hüküm kurulması hatalı olup kararın bu sebeple de bozulması gerekmiştir. Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, 08.03.2022 gününde oybirliği ile karar verildi.