Yargıtay 10. Ceza Dairesi · E. 2022/6652 · K. 2024/205

10. Ceza Dairesi         2022/6652 E.  ,  2024/205 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/217 E., 2021/966 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Siirt 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.12.2020 tarihli ve 2019/288 Esas, 2020/330 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 18 yıl 9 ay hapis ve 75.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. B. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 25.11.2021 tarihli ve 2021/217 Esas, 2021/966 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Olay tarihinde 35 AS ... plakalı araç ile Van'dan uyuşturucu madde getirileceğine dair istihbari bilgilerin edinildiği aracın şehir merkezinde park halinde olduğu ve yanında kimsenin bulunmadığının tespit edildiği, savcılıktan alınan yazılı arama emri kapsamında yapılan aramada aracın LPG tankının bulunduğu yerde zulalanmış şekilde 29 paket daralı 15 kilo eroinin ele geçirildiği, aracın ruhsat sahibi olan .... ile yapılan görüşmede aracı firar ettiği için dosyası tefrik edilen sanık ...'a sattığını ancak henüz devrini yapmadığını beyan ettiği, kendi aralarında yaptıkları adi satış sözleşmesini sunduğu, sözleşme içeriğine göre aracın sanık ... tarafından satın alındığı sanık ...'in ise kefil olduğunun tespit edildiği, yine araç içinde ele geçirilen olay gününe ilişkin alış veriş fişi üzerinden yapılan araştırmada olay tarihinde sanık ... ile soruşturma aşamasında hakkında KYOK verilen ve dosyada tanık olarak dinlenen ...'in araç içinde bulunduklarının tespit edildiği, ...'in alınan beyanında aracın sanık ...'a ait olduğunu beyan etmesi üzerine sanık ... hakkında da soruşturma başlatıldığı, sanığın olaydan bir gün önce rent-a car firmasından 34 ACV.. plakalı aracı kiraladığının tespit edildiği ve olay tarihinde araçların öncü artçı şekilde Van'dan hareket ettikleri, sanık ...'ın Bitlis'te kontrol noktasına takılması sonrası sanık ...'ın aracı Siirt merkezde bir sokağa park ederek olay yerinden uzaklaştığı, sanık ...'ın hayatın olağan akışına aykırı savunmaları, araçların PTS kayıtları, yine aracın alıcısı olarak sanık ...'ın gösterildiği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanmaması, aleyhe istinaf talebi bulunmadığından sadece eleştiri konusu yapılmıştır. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükümde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtaratının yapılmaması hususu eleştirilip, "ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği" ihtarı yerine "..adli para cezasının ödenmemesi halinde 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi uyarınca işlem yapılacağının ihtar edilmesine" ibaresi yazılmak suretiyle hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Soruşturma aşamasında el konulmasına karar verilen 35 AS ... plakalı aracın, 28.11.2018 tarihli adi satış sözleşmesi ile sanık tarafından malen sorumludan satın alındığı ve uyuşturucu maddelerin bu aracın gizli bölmesinde ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında; suçta kullanılan bu araç hakkında iddianamede müsadere talep edilmediği gibi mahkemece müsaderesine de karar verilmediği anlaşıldığından, aracın müsaderesi konusunda mahkemece karar verilmesi mümkün görülmüştür. Ele geçirilen uyuşturucu maddenin miktarı ile oluşturduğu tehlikenin ağırlığı dikkate alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki orantılılık ilkesi ile aynı Kanun'un 61 inci maddesi gereğince temel cezanın alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 25.11.2021 tarihli ve 2021/217 Esas, 2021/966 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda yukarıdaki eleştiriler dışında hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Siirt 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.01.2024 tarihinde karar verildi.