Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2022/6947 · K. 2023/867

11. Ceza Dairesi         2022/6947 E.  ,  2023/867 K. "İçtihat Metni" B O Z M A Ü Z E R İ N E İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI :2021/219 E., 2022/261 K. SUÇLAR :Vergi Usul Kanununa aykırılık HÜKÜM : Düşme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.09.2015 tarihli ve 2010/621 Esas, 2015/484 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından 213 sayılı Kanunun 359 uncu maddesinin (b) fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 62 nci maddesi uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2.Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 10.02.2021 tarihli ve 2020/6935 Esas, 2021/1250 Karar sayılı kararı ile 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle düşmesine, 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan eksik inceleme ve araştırma ile kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 3.Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2022 tarihli ve 2021/219 Esas, 2022/261 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği, zamanaşımı süresinin dolmadığına ve suçun sübut bulduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE Sanığa yüklenen 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu için, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst haddine göre; 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve en aleyhe kabulle 31.12.2009 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar bu sürenin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2022 tarihli ve 2021/219 Esas, 2022/261 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan diğer hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.02.2023 tarihinde karar verildi.