Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2022/6980 · K. 2024/2387

1. Ceza Dairesi         2022/6980 E.  ,  2024/2387 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürme, nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs ve bu suçlara azmettirme HÜKÜMLER : Beraat, istinaf başvurularının esastan reddi kararları TEMYİZ EDENLER : Katılan ... vekili, katılan Kurum vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Katılan ... vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.06.2019 Tarihli ve 2017/227 Esas, 2019/357 Karar Sayılı Kararı İle; 1. Sanık ...'nun maktullere karşı nitelikli kasten öldürmeye azmettirme, mağdur ...'ye karşı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine, 2. Sanık ... hakkında; a. Maktuller Meliha ve Suna'ya karşı nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (d) bentleri ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b. Mağdur ...'ye karşı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (d) bentleri, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir. B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 28.02.2020 Tarihli ve 2019/3013 Esas, 2020/432 Karar Sayılı Kararı İle; 1. Sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan ... vekili ile katılan Kurum vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine, 2. Sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan ... vekilinin, katılan Kurum vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararlarının kaldırılması ile sanığın maktullere karşı nitelikli kasten öldürme ve mağdur ...'ye karşı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine, Karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılan ... vekilinin temyiz istemi özetle; Sanıkların maktul ...'ya karşı atılı suçlardan mahkumiyetleri için yeterli delil bulunduğuna, beraat kararlarının usûl ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Katılan Kurum vekilinin temyiz istemi özetle; Sanıklar hakkında verilen beraat kararlarının usûl ve yasaya aykırı olduğuna, eksik incelemeye, atılı suçlardan mahkumiyetlerine karar verilmesi ve katılan Kurum lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1. Maktul ... ile sanık ...'ın resmî nikâhlı evli olup, bu evliliklerinden Meliha ve Yaren isimli iki müşterek çocuklarının bulunduğu, maktul ...'nın sanık ...'nin annesi, mağdur ...'nin ise sanık ...'nin babası olduğu, uzun süredir sanık ... ile diğer sanık ...'nun duygusal arkadaşlık yaşadıkları, bu durumun maktul ... ve yakın çevresi tarafından bilindiği, sanık ...'nin olay günü gündüz saatlerinde sanık ... ile görüşmek için Çanakkale il merkezine gittiği, saat 21.16'da Çanakkale'ye giriş yaptığı, saat 23.25'e kadar sanık ... ile yüz yüze görüştüğü, daha sonra yola çıkarak gece saat 00.30 sıralarında ikamet ettiği 'ne geldiği, eve geldiğinde eşi olan maktul ... ile tartıştıkları, sanığın tartışma sırasında çocukları olan Meliha ve Yaren'i uyandırarak ikametlerinin karşısında bulunan dedelerinin evine giderek, babaanne ve dedelerini çağırmalarını istediği, bunun üzerine mağdur ... ile maktul ...'nın da eve geldikleri, tartışma sırasında sanık ...'nin yanında bulunan yanıcı maddeyi ateşe vermek suretiyle yangın çıkardığı, bu yangına bağlı olarak evde bulunan tüpün patlaması sonucu maktuller ile mağdur ... ve sanığın ağır şekilde yaralandıkları, maktul ...'nın 09.03.2014 günü, maktul ...'nın ise 20.02.2014 günü tedavi gördükleri hastanede yanığa bağlı olarak gelişen komplikasyonlar sonucu hayatlarını kaybettikleri anlaşılmıştır. 2. Sanıkların savunmaları, katılanların ve mağdurların beyanları, tanıkların anlatımları, maktul ...'nın kesin ölüm sebebinin tespitini içeren Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.03.2014 tarihli ölü muayene zabıt varakası, maktul ...'nın kesin ölüm sebebinin tespitini içeren Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.02.2014 tarihli ölü muayene ve otopsi tutanağı, mağdur ...'nin yaralanmasınn niteliği hakkında düzenlenen Çanakkale Devlet Hastanesinin, 21.07.2016 tarihli adli raporu, sanığın yaralanmasının niteliği hakkında düzenlenen Çanakkale Devlet Hastanesinin, 22.07.2016 tarihli adli raporu, olay yeri inceleme raporu, olay yeri fotoğrafları, bilirkişi raporları, HTS kayıtları, uzmanlık raporları, keşif, yazı cevapları, nüfus ve adli sicil kayıtları, tutanaklar ve diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü 1. Sanık ... Hakkında Nitelikli Kasten Öldürmeye Azmettirme ve Nitelikli Kasten Öldürmeye Teşebbüse Azmettirme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. 2. Sanık ... Hakkında Nitelikli Kasten Öldürme ve Nitelikli Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Maktul ... ile sanık ...'nin resmî nikâhlı evli olup, bu evliliklerinden iki müşterek çocukları bulunduğu, uzun süredir sanık ...'nin diğer sanık ... ile duygusal arkadaşlık yaşadıkları, bu durumun maktul ... ve yakın çevresi tarafından uzun süreden beri bilindiği, sanığın olay günü diğer sanık ... ile görüştükten sonra gece yarısı köydeki evine geldiği, maktul eşi Suna ve müşterek çocuklarının uyuduğu, sanığın kendisinin de televizyon seyrederken uyuyakaldığı, bir müddet sonra evde patlama sesine uyanan sanığın eşi olan maktuleyi alarak önce salondan, sonra da evin dış kapısından dışarı çıkarttığı, açılan kapıdan yoğun bir şekilde alevin dışarıya doğru çıkması nedeniyle tekrar içeri giremediği, çocukların odasının bulunduğu yere giderek çocukları da alıp kurtardığı, kendisi de alevlerden etkilendiğinden ve doktor raporuna göre 2-3. derece yanık oluşacak ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığından kendisini evin yakınındaki lağım çukuruna attığı, sanığı yardıma gelenlerin hastaneye götürdüğü olayda; yangının çıkış nedeninin kesin olarak ispatlanamaması, sanığın elinde şişe içinde benzin getirip, onu kundaklayarak kasıtlı olarak yangın çıkarttığına dair dosya kapsamında delil bulunmaması, maktul ...'nın hayatta iken tanık Muazzez'e sanık ...'nin kendilerini kundakladığına ilişkin bir beyanda bulunmaması, tanık Meliha'nın babası sanık ...'nin kendilerini evden dedelerinin evine gönderdiği hususu doğru kabul edilse bile bu durumun da sanığın atılı suçu işlediğine kesin delil teşkil etmeyeceği dikkate alındığında, sanığın atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, mahkûmiyetine yeter, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden, sanığın maktuller ve mağdur ...'ye yönelik nitelikli kasten öldürme ve nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından ayrı ayrı beraatine karar verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanıkların üzerlerine atılı suçları işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanıklar lehine değerlendirilerek atılı suçlardan ayrı ayrı beraat kararları verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği ve sanıklar hakkında beraat kararı verildiğinden katılan Kurum lehine vekâlet ücretine hükmedilemeyeceği anlaşıldığından, katılan ... vekilinin ve katılan Kurum vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 28.02.2020 tarihli ve 2019/3013 Esas, 2020/432 Karar sayılı kararında katılan ... vekilince ve katılan Kurum vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2024 tarihinde karar verildi.