Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2022/7142 · K. 2022/8132

1. Ceza Dairesi         2022/7142 E.  ,  2022/8132 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Tasarlayarak kasten öldürmeye yardım etme HÜKÜMLER : Mahkumiyet İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı. TÜRK MİLLETİ ADINA ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/06/2018 tarih ve 2018/161 Esas, 2018/301 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında tasarlayarak kasten öldürmeye yardım etme suçundan cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 19/02/2019 tarih ve 2018/1950 Esas, 2019/261 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 14/06/2021 tarih ve 2020/2875 Esas, 2021/10469 Karar sayılı kararı ile; 2 numaralı bentte sanık hakkında TCK'nin 82-1-h maddesinin uygulanmaması eleştiri nedeni yapılarak, sanık ... hakkında tasarlayarak kasten öldürmeye yardım etme suçundan hüküm kurulmasında isabetsizlik görülmediği belirtilerek, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmediği vurgulanıp herhangi bir hükme varılmadığı anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 15/06/2022 tarihinde; "Sanık ... hakkında maktul ...'ya karşı tasarlayarak kasten öldürmeye yardım etme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün ilamın 2 no'lu bendinde eleştiriye konu edildiği ancak inceleme dışı kaldığı, başka bir ifadeyle bu sanık hakkında kurulmuş mahkumiyet hükmü istinaf sonrası temyiz edilmesine ve mahkemesince hüküm kesinleştirilerek infaza verilmiş olmasına rağmen henüz onama veya bozma yönünde bir karar verilmeksizin hukuki sürecin yürütüldüğü" gerekçe gösterilerek dosyanın itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede; S/2 Gereği görüşülüp düşünüldü: Yerinde görülen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE, Sanık ... hakkında maktul ...’a yönelik tasarlayarak kasten öldürmeye yardım etme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün yapılan temyiz incelemesinde; ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/06/2017 tarih ve 2015/211 Esas, 2017/226 Karar sayılı kararındaki, sanık hakkında kurulan beraat hükümlerinin katılanlar vekilleri tarafından aleyhe istinaf edilmesi üzerine; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 06/02/2018 tarih ve 2018/6 Esas, 2018/93 Karar sayılı kararı ile usul yönünden bozulduğu, bozma sonrası yapılan yargılamada sanık dinlenmeden mahkumiyet kararı verilmiş ise de; sanığın savunması alınmadan, 5271 sayılı CMK’nin 282/1-f maddesindeki "Sanık, müdafii, katılan ... vekilinin davetiye tebliğ edilmesine rağmen duruşmaya gelmemesi hâlinde duruşmaya devam edilerek sanığın sorgu tutanakları anlatılmak suretiyle dava yokluklarında bitirilebilir. Ancak, 195’inci madde hükümleri saklı kalmak üzere, sanık hakkında verilecek ceza, ilk derece mahkemesinin verdiği cezadan daha ağır ise, her hâlde sanığın dinlenmesi gerekir." şeklindeki düzenlemeye aykırı şekilde karar verilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması, Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ... müdafii, katılanlar vekillerinin ve katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 19/02/2019 gün, 2018/1950 Esas, 2019/261 Karar sayılı hükmünün 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik CMK’nin 304/2-a. maddesi uyarınca ... 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19/10/2022 gününde oy birliği ile karar verildi.