Yargıtay 7. Hukuk Dairesi · E. 2022/7151 · K. 2023/1011

7. Hukuk Dairesi         2022/7151 E.  ,  2023/1011 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 1. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince Yargıtay 1 Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili; davacı vakfa ait taşınmazdaki binanın alt katının davalı dernek tarafından büro ve çay ocağı olarak kullanılmak suretiyle işgal edildiğini belirterek, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili; taşınmaz üzerinde bulunan 6 katlı binanın dernek tarafından yapıldığını, davalı tarafından açılan temliken tescil davasının beklenmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI Akçaabat Sulh Hukuk Mahkemesinin 26/09/2014 tarihli ve 2010/530 Esas 2014/889 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir. IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Bozma Kararı 1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. 2. Yargıtay 1. Hukuk Dairesi 15.05.2017 tarih 2014/22459 Esas 2017/2606 Karar sayılı ilamıyla, elatmanın önlenmesi talebi yönünden eksik harcın tamamlanması ve ecrimisil hesabının arsa üzerinden yapılması gerektiğinden hüküm bozulmuştur. B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar 1.İlk Derece Mahkemesinin 04/05/2018 tarihli ve 2017/863 Esas 2018/502 Karar sayılı ilamıyla görevsizlik kararı verilmiş, süresi içinde talepte bulunulduğundan dosya Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir. 2. Akçaabat 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 27/06/2022 tarihli ve 2018/491 Esas 2022/323 Karar sayılı ilamıyla, davacı ve davalı vekillerinin mevcut taşınmazın 25.05.2016 tarihinde tahliye edildiği, ayrıca taraflar arasında imzalanan ve davalı vekilince sunulan 05.10.2021 ve 04.03.2021 tarihli beyan dilekçesi eklerinde ibra ve alındı belgelerinden toplamda 15.750,00 TL ödemenin yapıldığı anlaşıldığından, elatmanın önlenmesi talebi bakımından; davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, ecrimsil talebi bakımından; tarafların haricen ödeme nedeniyle ibra edildiği anlaşıldığından davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri 1.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılması gerektiğini, davacının kötü niyetli olduğunu belirtmiştir. 2. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; taraflar arasında ibra söz konusu olmadığını, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin yanlış hesaplandığını belirtmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil talebine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683. maddesi ve "İyiniyetli olmayan zilyet bakımından" başlıklı 995. maddesi. 3. Değerlendirme Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle davacı vekili ve davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 21.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.