Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2022/7213 · K. 2022/10696

12. Ceza Dairesi         2022/7213 E.  ,  2022/10696 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b-d-son, 62/1, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK’nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesinde yeniden düzenlenmiş olan ‘’Basit Yargılama Usulü’’ başlıklı 251. maddenin 1. fıkrasında yer alan ‘’Asliye Ceza Mahkemesince iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı 2 yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.’’ şeklindeki düzenlemeye göre basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmama takdirinin mahkemeye bırakıldığı ve bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada basit yargılama usulüne göre verilen karara sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine karar kaldırılarak genel hükümlere göre yargılama yapılıp karar verildiği anlaşılmakla yapılan incelemede; Sanığın sevk ve idaresindeki araçla geceleyin meskun mahaldeki bölünmüş çift şeritli yolun sağ şeridinde seyri sırasında kaza mahalli olan dönel kavşak hizasına geldiğinde sağdaki banket üzerinden dörtlüleri yanar halde duraklamakta olan kamyonetin sol arka kısmına çarpması sonucu kamyonetin 29 metre sürüklendiği, sanığın aracında bulunan katılan ...’ın hayati fonksiyonlarına etkisi 5. derece kırık olacak ve yüzde sabit bırakacak şekilde yaralandığı, yola gereken dikkat ve özeni göstermeyerek duraklamakta olan aracı zamanında fark etmeyerek gerekli tedbire başvurmayan sanığın asli kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği olayda; Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, kusur durumuna ve ceza miktarına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz sebeplerinin reddine ancak; Sanığın 375 gün karşılığı adli para cezasının günlüğü 20 TL’den olmak üzere 7.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği sırada adli para cezasına esas alınan gün sayısının sehven 337 gün olarak gösterilmesi, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 5. paragrafındaki “337” ibaresinin “375” şeklinde değiştirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA , 27.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.