Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2022/7356 · K. 2022/7093

2. Hukuk Dairesi         2022/7356 E.  ,  2022/7093 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi, İştirak Nafakası Olmadığı Takdirde Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı anne tarafından velayetin değiştirilmesi davasının reddi, kişisel ilişki düzenlemesi, yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden; davalı baba tarafından ise yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Davacı annenin velâyetin değiştirilmesi davasının reddine yönelik temyizinin incelenmesinde; Velâyetin değiştirilmesine ilişkin dava çekişmesiz yargı işidir (HMK m. 382/2-b-13). Bölge adliye mahkemesince çekişmesiz yargı işlerinde verilen kararlar kesin nitelikte olup bu kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamaz (HMK m. 362/1-ç). Bu sebeple davacının temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir. 2- Tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. b-Kişisel ilişki düzenlenirken çocuğun yüksek yararı, yaşı ve anne ve babalık duygusunun tatmini ve infaz edilebilir nitelikte olması hususları birlikte değerlendirilerek çocuğun kişisel gelişimine en uygun düzenleme tercih edilmelidir. Çocuk ile ana ve babası, düzenli kişisel ilişki elde etme ve bu ilişkiyi sürdürme hakkına sahiptir. Ana ve babası ayrı olan çocuğun ebeveynleriyle düzenli kişisel ilişki kurması ve bu ilişkiyi sürdürmesi çocuk için bir hak olduğu gibi, ana ve baba için de haktır. Kişisel ilişkinin düzenlenmesinde çocuğun bedeni ve fikri gelişimi yanında ana ve/veya babalık duygularını tatmin de önemlidir. Çocuk ile annesi arasında yeterli kişisel ilişki kurulamadığı taktirde güven duygusunun oluşamayacağı açıktır. Çocukla anne arasında tesis edilen kişisel ilişki süresi, annelik duygularını tatmine elverişli olmadığı gibi, çocuğun da anne ... ve şefkatini tatmasına da yeterli değildir. Bu sebeple çocuk ile anne arasında iki haftada bir yatılı olacak şekilde yeniden kişisel ilişki düzenlenmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK m. 370/2). SONUÇ: Yukarıda 2-b. bentte gösterilen sebeple, bölge adliye mahkemesi kararının hüküm fıkrasının kişisel ilişkiyi düzenleyen 1-c bendinin hükümden tamamen çıkarılmasına; yerine “Davacı tarafın, müşterek çocuk ile arasında kişisel ilişki düzenlenmesi talebinin kabulü ile; Birecik 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 2019/25 Esas, 2019/10 Karar sayılı ilamıyla velayeti babaya bırakılan müşterek çocuk 11/10/2017 doğumlu ... ile davacı anne arasında çocuğun yaşı, eğitim durumu, seyahat kolaylığı gözetilerek her ayın 2. ve 4. hafta sonu Cumartesi günü sabah saat 10.00'dan Pazar günü akşam saat 17.00'ya kadar, dini bayramların 2. günü sabah saat 10.00'dan 3. günü akşam saat 17.00'ya kadar, her yıl Temmuz ayının 1. günü sabah saat 10.00'dan 31. günü akşam saat 17.00'ya kadar, her yıl 15 günlük sömestr tatilinin ilk hafta pazartesi günü saat 10.00'dan ertesi hafta pazartesi saat 10.00'a kadar, her yıl anneler günü sabah saat 10.00'dan akşam saat 17.00'a kadar, tekli yıllarda müşterek çocuğun doğum gününde saat 10.00'dan akşam saat 17.00'a kadar, yanına almak, görmek, gözetmek suretiyle kişisel ilişki tesisine,” cümlesinin yazılmasına, hükmün kişisel ilişki bölümünün bu şekilde DÜZELTİLEREK, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 2/a bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, davacı annenin velayetin değiştirilmesi davasının reddine yönelik temyiz dilekçesinin (1.) bentte gösterilen sebeple REDDİNE, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 397.80 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davacıya geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi. 15.09.2022 (Per.)